Rezerwat torfowiskowy z kopułą torfową i ścieżką dydaktyczną po kładkach, około 12 km od Szczecinka.
Rezerwat przyrody Bagno Kusowo chroni torfowisko kopułowe typu bałtyckiego. Utworzono go 25 maja 2005 roku w lesie, 12 km na północny zachód od Szczecinka i 1,5 km na wschód od Kusowa, między jeziorami Trzebiechowo i Wielatowo. Według hasła Wikipedii to prawdopodobnie najlepiej zachowane duże torfowisko kopułowe typu bałtyckiego w Polsce. Zajmuje około 327 ha.
Pokład torfu ma miejscami grubość do 12 m. W północnej części rezerwatu jest typowa kopuła torfowa z bezleśnym środkiem, porośnięta mszarami z wełnianeczką darniową i karłowatą formą sosny zwyczajnej. Rosną tu między innymi rosiczka okrągłolistna, modrzewnica zwyczajna, przygiełka biała i bażyna czarna. Na kopule wytworzyły się płytkie torfowe sadzawki, w których występują rosiczka długolistna, turzyca bagienna i bagnica torfowa, gatunki nietypowe dla torfowisk wysokich. Stoki kopuły porastają dobrze zachowane bory bagienne.
Zbiorniki torfowiskowe są miejscem rozrodu rzadkich ważek, między innymi żagnicy torfowcowej i zalotki białoczelnej. Z motyli wyróżnia się dostojka eufrozyna. Rezerwat jest ważną ostoją żurawia i miejscem gniazdowania słonki.
Na południowym skraju rezerwatu poprowadzono ścieżkę dydaktyczną przez mszary torfowcowe, częściowo po drewnianych kładkach. W południowej części torfowisko dawniej eksploatowano, ale potorfia dobrze się zregenerowały i zarosły płem torfowcowym. Rezerwat leży w obszarze chronionego krajobrazu Jeziora Szczecineckie i w obszarze Natura 2000. Jego utworzenie było częścią projektu Klubu Przyrodników, ochrony torfowisk bałtyckich na Pomorzu.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się