Ceglany kościół z 1880 roku zbudowany po zamknięciu świątyni zagrożonej przez klif, odbudowany w 2003 roku, z barokowym ołtarzem z 1673 roku.
Kościół Miłosierdzia Bożego w Trzęsaczu stoi przy południowej stronie drogi wojewódzkiej nr 102. Jest znacznie mniej znany niż starszy kościół, którego ruiny leżą w tej miejscowości nad klifem. Ceglany budynek z 1880 roku zbudowano jako zastępstwo, a po zniszczeniach wojennych odbudowano go w 2003 roku. Wpisano go do rejestru zabytków.
Decyzja o budowie nowej świątyni zapadła po zamknięciu średniowiecznego kościoła, któremu zagrażało obsunięcie się w morze. Klif się cofał, więc linia brzegu stale zbliżała się do świątyni. Ostatnie nabożeństwo w starym kościele odbyło się 2 marca 1874 roku, a nowy zakończono w 1880 roku. Pozostałości starego kościoła nad klifem to ruiny kościoła w Trzęsaczu, położone około czterystu metrów od nowej świątyni.
Nowa świątynia to ceglana budowla w stylu historyzmu, z elementami gotyku i romanizmu. Miała wieżę z wysmukłym hełmem i dwoma dzwonami przeniesionymi ze starego kościoła, nawę z emporami i trójbocznie zakończone prezbiterium. Rejestr zabytków określa styl jako eklektyczny.
Do 1945 roku kościół służył protestantom. W czasie wojny został lekko uszkodzony, ale polskie władze postanowiły go rozebrać. Oficjalnie chodziło o cegły dla odbudowującej się Warszawy, według hasła Wikipedii główne powody były ideologiczne. Rozebrano tylko mur wokół świątyni i fragmenty ścian, a kościół przetrwał jako ruina niemal do końca XX wieku. Odbudowę rozpoczęto 4 maja 1998 roku, a 4 maja 2003 roku świątynię uroczyście poświęcono. Wchodzi w skład Centrum Edukacyjnego Archidiecezji Szczecińsko-Kamieńskiej.
Najcenniejszy jest wczesnobarokowy ołtarz główny z 1673 roku, wykonany przez Martina Edelbera i Joachima Sellina z Wolina. Pierwotnie stał w gotyckim kościele w Trzęsaczu, po jego zamknięciu trafił do katedry w Kamieniu Pomorskim, a do Trzęsacza wrócił w 2003 roku. W retabulum widnieje scena Ukrzyżowania, a w predelli Ostatnia Wieczerza z apostołami przypominającymi wyglądem ówczesnych Szwedów, panujących wtedy na Pomorzu.
W prezbiterium stoi też barokowa sześcioboczna chrzcielnica z 1682 roku, przeznaczona pierwotnie dla kościoła w Dobropolu, która przez wiele lat znajdowała się w szczecińskiej bazylice archikatedralnej. Współczesne witraże przedstawiają świętych i błogosławionych związanych z nauką, edukacją i wychowaniem. Kościół ma współczesne 18-głosowe organy, a każdego lata odbywa się w nim Międzynarodowy Festiwal Muzyczny „Sacrum Non Profanum”.
Nad klifem, około trzystu metrów od kościoła, działa Multimedialne Muzeum na Klifie.
Około półtora kilometra od kościoła stoi Bałtycki Krzyż Nadziei.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się