Gotycka ceglana bazylika w Kołobrzegu, konkatedra diecezji, ze świecznikiem siedmioramiennym z 1327 roku i chrzcielnicą z 1355 roku.
Bazylika konkatedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny to główny kościół Kołobrzegu: gotycka, pięcionawowa hala z cegły, od 1972 roku konkatedra diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Spośród wyposażenia wyróżnia się gotycki siedmioramienny świecznik z 1327 roku, chrzcielnica z 1355 roku i stalle kapituły z około 1340 roku. W 1945 roku świątynia została zniszczona w walkach o miasto i odbudowana po wojnie.
Dokładna data początku budowy nie jest znana. Wikipedia przypuszcza, że główną świątynię miejską zaczęto wznosić na początku XIV wieku w miejscu dawnego kościoła św. Mikołaja, a pierwszą mszę na placu budowy odprawiono w 1321 roku. Rejestr zabytków wskazuje XIII wiek, a inne zestawienia rok 1251, więc daty bywają podawane różnie. Pod koniec XV wieku połączono wieżę północną i południową w jeden masyw z hełmem pośrodku, co nadało kościołowi dzisiejszą sylwetkę.
Od XVI wieku kościół był luterański. W 1945 roku, podczas walk o Twierdzę Kołobrzeg, stanowił ważny punkt obrony miasta i został zburzony ostrzałem artylerii radzieckiej. W 1957 roku przekazano go Kościołowi katolickiemu i zaczęto odbudowę: w 1958 roku poświęcono prezbiterium, a w 1974 roku cała świątynia wróciła do kultu. W latach 60. w nieodbudowanej części działało Muzeum Oręża Polskiego. Papież Jan Paweł II nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej 10 czerwca 1986 roku.
Wnętrze nie zachowało wiele historycznych elementów z powodu wojennych zniszczeń, ale kilka zabytków ma dużą wartość. Gotycki świecznik siedmioramienny odlał z brązu w 1327 roku Jan Apengeter, a ufundował go dziekan kapituły. Według Wikipedii ma 4 m wysokości, rozpiętość ramion 380 cm i waży ponad 900 kg. To jedyny taki świecznik w Polsce i jeden z pięciu zachowanych na świecie.
Wikipedia opisuje też jego powojenne losy. Podczas II wojny rozmontowano go i ukryto, w latach pięćdziesiątych odnaleźli go robotnicy, którzy sprzedali go na złom, a uratował go Jan Frankowski. Po konserwacji w Warszawie świecznik pokazywano w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku, a w 1981 roku wrócił do kołobrzeskiej katedry. Dzięki temu informacja o pobycie w Słupsku nie przeczy temu, że dziś stoi w bazylice.
Z co najmniej 22 gotyckich ołtarzy zachowały się cztery. Trzy tryptyki z około 1500 roku nadal stoją w katedrze, czwarty jest w Muzeum Narodowym w Szczecinie. Chrzcielnica z 1355 roku jest dziełem Jana Alarta i według Wikipedii to najstarsza metalowa chrzcielnica na Pomorzu Zachodnim. Stalle z około 1340 roku z warsztatu Hermana Walthera nazwano tam najstarszymi obiektami tego rodzaju w Polsce. Zachował się także mosiężny świecznik wiszący Holkenów z 1420 roku i drewniana Korona Schlieffenów z 1523 roku.
Bazylika stoi w staromiejskim centrum. Obok jest ratusz, a w sąsiedztwie Muzeum Kołobrzeskie Patria Colbergiensis. Niedaleko stoi też Baszta Lontowa.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się