Neogotycki ratusz z cegły na rynku Starego Miasta, zbudowany od 1829 roku według projektu Karla Friedricha Schinkla na miejscu ratusza zniszczonego w 1807 roku.
Ratusz w Kołobrzegu to neogotycki gmach z jasnoczerwonej cegły, który stoi pośrodku rynku Starego Miasta, przy placu Ratuszowym. Zaprojektował go Karl Friedrich Schinkel, a budowa ruszyła w 1829 roku na miejscu średniowiecznego ratusza zniszczonego w 1807 roku podczas oblężenia miasta. Wygląda jak niewielki zamek: ma blanki, wieżyczki w narożnikach i wieżę z zegarem w osi fasady.
Miasto lokowano w 1255 roku, a nowy ratusz pośrodku rynku zbudowano w drugiej połowie XIV wieku; po raz pierwszy wspomniano o nim w 1364 roku. W XV wieku rozbudowano go, a w 1538 roku dobudowano komorę celną, więc gmach miał cztery skrzydła wokół dziedzińca. Zniszczyła go wojna trzydziestoletnia, potem odbudowano go na polecenie elektora brandenburskiego. Podczas francuskiego oblężenia w 1807 roku pocisk trafił w pomieszczenie wagi miejskiej, a pożar strawił zachodnią i południową część budowli. Odbudowę uznano za nieopłacalną i w 1826 roku zdecydowano o rozbiórce ocalałych murów.
Decyzję o budowie nowego ratusza według projektu Schinkla podjęto w 1828 roku. Kamień węgielny położono 2 lipca 1829 roku; budowę prowadził najpierw Ernst Friedrich Zwirner, a od końca 1830 roku Pelizaeus. Według Narodowego Instytutu Dziedzictwa prace skończono 30 marca 1831 roku, a rejestr zabytków i Wikipedia podają datowanie 1829 do 1832. Ze starego ratusza zachowano jeden narożnik i piwnice.
Gmach składa się z korpusu głównego i dwóch skrzydeł bocznych, które obejmują dziedziniec położony wyżej niż otoczenie, dostępny po schodach. Elewacje wieńczą blanki, a otwory parteru mają łuki ostre. Nad głównym portalem znajdują się balkon, herby państwowy i miejski oraz tarcza zegarowa. Zabytkowy zegar zdjęto w 2014 roku i pokazuje się go w Muzeum Kołobrzeskim „Patria Colbergiensis”.
Od strony północno-wschodniej, wśród filarów, wmurowano XVI-wieczny pręgierz zwany Kolumną Adebara. Na jego głowicy jest wyrzeźbiona maska, którą legenda wiąże z kołobrzeskim wójtem Jakubem Adebarem. Na dziedzińcu stał do II wojny światowej pomnik króla Fryderyka Wilhelma III, postawiony w 1865 roku, dzieło rzeźbiarza Friedricha Drake.
W 1912 roku przystąpiono do generalnej przebudowy wnętrz pod kierunkiem architekta miejskiego H. Göbla, a w latach 1913 i 1914 dobudowano od północy klatkę schodową z pawilonem, dzięki której do piwnic można wejść z zewnątrz. W piwnicach zachowała się sala dawnej winiarni ze sklepieniem gwiaździstym wspartym na dwóch kolumnach; dziś mieści się tam kawiarnia muzyczna. Nad nią jest sala obrad rady miejskiej z wystrojem z lat 1912 i 1913, a na piętrze gabinet burmistrza z neobarokowymi sztukateriami i kominkiem.
W kwietniu 1945 roku ratusz był jedną z nielicznych budowli Kołobrzegu, które przetrwały bitwę o miasto bez zniszczeń. Dziś w budynku działają Urząd Stanu Cywilnego, Galeria Sztuki Współczesnej i Informacja Turystyczna, a w piwnicy kawiarnia i klub muzyczny.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się