Gotycki trzynawowy kościół z ciemnej cegły, zbudowany w 1338 roku według hasła Wikipedii, z ambitem i wieżą z miedzianym hełmem.
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Świdwinie to gotycka świątynia parafialna z ciemnej cegły. Według hasła Wikipedii zbudowano ją w 1338 roku, a rejestr zabytków datuje obiekt na przełom XIV i XV wieku. Kościół ma kształt bazyliki i trzy nawy, a prezbiterium otacza ambit.
Do kościoła przylega wieża z hełmem, a dach świątyni jest kryty blachą miedzianą. W 1475 roku dobudowano boczne kaplice, w których umieszczono zakrystię, a wieżę dobudowano trzydzieści lat później. Wieża otrzymała wówczas nowe zwieńczenie pokryte miedzianą blachą.
W 1538 roku dotychczasowy kościół katolicki stał się protestancki. W 1611 roku w świątyni stanęła nowa ambona wykonana przez rzemieślników ze Stargardu. W 1644 roku piorun uderzył w wieżę i ją zniszczył. 16 kwietnia 1689 roku w czasie wielkiego pożaru miasta spaliła się też świątynia, z której zostały tylko mury. Mieszkańcy odbudowali ją w trzy lata i już w 1692 roku znów odprawiano w niej nabożeństwa. W 1776 roku ponownie spłonęła wieża.
Kościół, bardzo poważnie uszkodzony podczas wyzwalania Świdwina, przejął po wojnie Kościół katolicki i poświęcono go 21 grudnia 1947 roku. W tym samym roku powstał Komitet Odbudowy Kościoła, a prace ruszyły w 1948 roku. Konsekracja odbyła się 16 grudnia 1982 roku. Później osuszano świątynię, położono nowy miedziany dach i wyremontowano kaplicę Matki Bożej Ostrobramskiej. W latach 90. rozpoczęto renowację wieży, a w 2006 roku odnowiono ściany zewnętrzne dzięki funduszom Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Kościół stoi w centrum Świdwina, około dwustu metrów od zamku.
Niedaleko leży też kościół św. Michała Archanioła.
Nieco dalej, około ośmiuset metrów od kościoła, stoi wieża Bismarcka.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się