Wczesnogotycki kościół z lat 1260-1280 w Trzcińsku-Zdroju, przebudowany na trójnawowy, z neogotyckim wyposażeniem i witrażami z końca XIX wieku.
Kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Trzcińsku-Zdroju zbudowano w latach 1260-1280 jako budowlę wczesnogotycką. Należy do dekanatu Chojna, a jego bryła i wnętrze noszą ślady kilku przebudów.
Pierwotny kościół miał plan prostokąta o wymiarach 26,65 na 13,4 metra i jedną nawę. W XIV wieku założenie zmieniono na trójnawowe, nadbudowano wieżę, dostawiono kruchtę od południa i wykonano nowe sklepienia. Kolejna przebudowa trwała w latach 1883-1894: dobudowano wtedy od wschodu trójboczną neogotycką absydę, przemurowano okna i nadano wieży obecne zwieńczenie. Zachodnia wieża jest tak szeroka jak nawa.
W południowej ścianie, obok kruchty, widać zamurowany dwuuskokowy portal, a nad nim zamurowany ceglany oculus. Szczyt wschodni zdobi sześć smukłych blend w układzie piramidalnym z blendą w kształcie krzyża łacińskiego pośrodku. W ścianach bocznych można rozpoznać ślady pierwotnych ostrołukowych okien, dwóch od południa i trzech od północy.
Nawę główną oddziela od bocznych kolumnada z łukami, a całość nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe. Zachowało się neogotyckie wyposażenie: ołtarz, ambona, chrzcielnica zdobiona płaskorzeźbami, ławki i żyrandole. W oknach są witraże z końca XIX wieku, w zachodniej kruchcie barokowa płyta nagrobna z 1691 roku, a na wieży dwa dzwony z 1890 roku. Kościół konsekrowano jako katolicki 17 kwietnia 1946 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się