Gotycki kościół z granitowych kamieni, odbudowany po 1480 roku, z ceglaną wieżą z końca XIX wieku i dzwonem z 1855 roku.
Kościół w Bezrzeczu to salowa budowla z granitowych kamieni z końca XV wieku, postawiona po spaleniu poprzedniej świątyni przez wojska brandenburskie. Do dziś nad nawą stoi ceglana wieża z końca XIX wieku z dzwonem z 1855 roku.
Metryka kościoła sięga XIII wieku. W 1286 roku biskup kamieński Hermann von Gleichen przekazał patronat nad nim kolegiacie Mariackiej w Szczecinie. Ówczesną świątynię spalono w 1480 roku, a kilka lat później, staraniem okolicznej ludności, wzniesiono na jej miejscu kościół, który stoi do dziś.
Budowla ma plan prostokąta o wymiarach 15 na 9,4 metra, jest wymurowana z kamieni granitowych i nakryta dachem dwuspadowym. W elewacji południowej jest ostrołukowy portal wejściowy. Pierwotne ostrołukowe okna w XVII wieku powiększono i zmieniono na odcinkowe. W latach 90. XIX wieku do nawy dostawiono murowaną z cegły wieżę i przemurowano elewację wschodnią, dodając neogotycki, trójkątny szczyt. Na wieży wisi dzwon odlany w 1855 roku przez szczecińskiego ludwisarza C. Vossa.
Wnętrze przykrywa płaski, drewniany strop. Z dawnego wyposażenia zachował się neorenesansowy prospekt organowy, wiszący świecznik, żeliwny krzyż ołtarzowy, XIX-wieczna rzeźba Ukrzyżowanego oraz organy C. F. Voelknera. Po 1945 roku zaginęły ołtarz ambonowy z herbami rodów von Ramin i von Rohr, rzeźba anioła chrzcielnego i dwie misy chrzcielne z XV wieku i z 1757 roku.
Kościół nie ucierpiał podczas II wojny światowej. Konsekrowano go 18 kwietnia 1946 roku jako katolicki, pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się