Ceglany kościół parafialny ukończony w 1627 roku, fundacji Andrzeja Tuczyńskiego, z zabytkowymi ołtarzami.
Kościół św. Katarzyny w Marcinkowicach, w gminie Tuczno, to ceglana świątynia parafialna z początku XVII wieku, wpisana do rejestru zabytków. W okolicy, gdzie przez wieki budowano głównie z drewna i szachulca, był jedną z niewielu murowanych budowli sakralnych między Drawą a Gwdą.
Pierwsze wzmianki o kościele we wsi pochodzą z XIV wieku. Po okresie, gdy świątynię zajmowali protestanci, w 1596 roku osadzono tu katolickiego plebana. Od 1607 roku posługiwali w niej jezuici z Tuczna. Obecny kościół ukończono w 1627 roku w stylu późnogotyckim, a fundatorem był Andrzej Tuczyński z Tuczna. Później budowlę przebudowano w duchu renesansu. Rejestr zabytków datuje kościół na przełom XVI i XVII wieku, a mapa zabytków podaje rok 1628, stąd w innych opisach spotkacie obie daty.
W podziemiach chowano lokalnych właścicieli ziemskich, między innymi przedstawicieli rodu Golców. Wejście do krypt po 1945 roku zabetonowano.
Prezbiterium jest zamknięte trójbocznie, ściany wspierają skarpy, a wnętrze nakrywają sklepienia krzyżowo-żebrowe. Główny ołtarz jest drewniany, snycerski, a w jego zwieńczeniu stoi figura patronki, św. Katarzyny. W polu obrazowym znajduje się Koronacja Najświętszej Marii Panny, przypisywana gdańskiemu malarzowi Hermanowi Hanowi, otoczona kolumnami z wicią i złoconymi kwiatami lilii. Obraz trafił do kościoła prawdopodobnie około 1627-1628 roku. Dwa mniejsze ołtarze też są zabytkowe. W murze wmurowano dwanaście kul armatnich z walk pod Malborkiem, ułożonych w krzyż.
Niedaleko leży m.in. kościół św. Jakuba Apostoła w Bronikowie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się