Gotycki kościół z XIV wieku z renesansowym ołtarzem, odbudowany po pożarze z 2005 roku.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Nowogardzie to gotycka świątynia z cegły, wzniesiona w XIV wieku. Jest kościołem parafialnym dekanatu Nowogard, wpisanym do rejestru zabytków. W 2005 roku pożar zniszczył wieżę i część wyposażenia, ale zachował się renesansowy ołtarz z przełomu XVI i XVII wieku.
W 1451 roku od północy dobudowano kaplicę Ebersteinów, ówczesnych właścicieli Nowogardu, a kilkadziesiąt lat później wieżę po stronie zachodniej. Pożary w 1559 i 1595 roku oraz wojna trzydziestoletnia uszkodziły kościół, który w XVII wieku odbudowano i rozbudowano od południa o kaplice. W latach 1832-1833 przeprowadzono regotyzację, a w latach 1928-1931 wykonano nowe sklepienia nad prezbiterium i nawami bocznymi. Po II wojnie światowej kościół poświęcono 5 sierpnia 1945 roku, a w latach 70. XX wieku we wnętrzu powstały polichromie Joanny Spychalskiej. Podczas pożaru 3 grudnia 2005 roku spłonęły fragmenty świątyni, wieża i część zabytkowego wyposażenia.
To trzynawowa, trzyprzęsłowa pseudobazylika z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i prostokątną wieżą zwieńczoną sygnaturką. Nawy mają sklepienia gwiaździste i krzyżowo-żebrowe, oparte na dwóch parach ośmiobocznych filarów. Więźbę dachową, sklepienia i zwieńczenie wieży wymieniono, więc świątynia jest wielokrotnie remontowanym zabytkiem gotyckim.
Z pierwotnego wyposażenia zachował się renesansowy ołtarz z kilkunastoma scenami z życia Chrystusa, między innymi narodzinami, chrztem, Ostatnią Wieczerzą i Ukrzyżowaniem. Cenna jest też ambona z XVIII wieku, choć według jednego ze źródeł wykonano ją w 1929 roku w stylu neobarokowym. Główny portal zdobią dwie kamienne, romańskie chrzcielnice.
Około dwustu metrów od kościoła leży cmentarz żydowski, a nad miastem rozciąga się Jezioro Nowogardzkie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się