Granitowy kościół z drugiej połowy XIII wieku w Nowielinie, z barokowym ołtarzem i emporą kolatorską.
Kościół Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny w Nowielinie to granitowa świątynia z drugiej połowy XIII wieku, wpisana do rejestru zabytków. Zachował się w niej barokowy ołtarz z około 1700 roku, renesansowy kosz ambony i empora kolatorska z herbami rodzin szlacheckich.
Kościół wymurowano z granitowej kostki na planie prostokąta, z prostokątnie wyodrębnionym prezbiterium zamkniętym prostą ścianą. Na przełomie XV i XVI wieku od zachodu nadbudowano z kamienia i cegły wieżę, zwieńczoną krenelażem i ośmiobocznym ceglanym hełmem. W ścianie wschodniej są cztery ostrołukowe okna, z których dwa środkowe, wyższe, tkwią w ostrołukowej niszy z oculusem. W prezbiterium zachował się gotycki ostrołukowy portal z kamienia i cegły, a w północnej ścianie nawy ślad po zamurowanym portalu kamiennym. Cokół ma nietypowy wklęsły profil.
Wnętrze nakrywa otynkowane sklepienie kolebkowe. Zachowały się barokowy ołtarz z około 1700 roku, renesansowy kosz ambony z około 1600 roku, empora kolatorska z 12 siedziskami ozdobiona herbami szlacheckimi, empora chórowa z polichromiami ze scenami ze Starego Testamentu i neogotycka drewniana chrzcielnica. Na wieży wiszą dwa dzwony: jeden z końca XV wieku, drugi z 1588 roku. Epitafia rodziny Hagenów przeniesiono do biblioteki w Pyrzycach. Po II wojnie światowej kościół poświęcono jako katolicki w 1947 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się