Późnogotycka kamienica z lat 1539-1547, dawny dom bankierskiej rodziny Loitzów, dziś Liceum Plastyczne.
Kamienica Loitzów przy ulicy Kurkowej 1 to jeden z niewielu zachowanych w Szczecinie przykładów dawnego budownictwa mieszczańskiego z epoki późnego gotyku. Dziś mieści się w niej Liceum Plastyczne, więc najlepiej oglądać ją z zewnątrz.
Kamienicę wznoszono stopniowo w latach 1539-1547 na zlecenie bankiera i wieloletniego burmistrza Szczecina Hansa II Loitza oraz jego żony Anny.
Prawdopodobnie postawiono ją na murach starszej kamienicy z XV wieku. Rodzina Loitzów prowadziła największy bank w mieście i handlowała w całej Europie. Pożyczyła duże kwoty Joachimowi II brandenburskiemu, a gdy po jego śmierci w 1571 roku długi nie zostały spłacone, zbankrutowała i uciekła na Żuławy. Upadek banku odbił się na szczecińskiej gospodarce na dziesięciolecia, a w 1572 roku kamienicę przejęli książęta pomorscy.
Po upadku księstwa kamienica w połowie XVII wieku stała się siedzibą szwedzkiego radcy Rosenhandta.
W XVIII wieku dom przejęli bracia Dubendorfowie i urządzili w nim cukiernię, zwaną Dworem Szwajcarskim. W 1944 roku po nalocie wnętrze zostało doszczętnie wypalone. Odbudowano je w 1955 roku i od tamtej pory działa tu Liceum Plastyczne.
Elewacja jest pomarańczowa, wyraźnie podzielona i bogato zdobiona falistymi i kolistymi maswerkami, które nawiązują do dekoracji pobliskiego Zamku Książąt Pomorskich.
Charakterystyczne są skośne okna kotarowe na klatce schodowej w wieży. W elewację wschodnią wbudowano płaskorzeźbę „Nawrócenie św. Pawła” z połowy XVI wieku z warsztatu Hansa Schencka, nadwornego rzeźbiarza elektora Joachima II. To kopia, a oryginał przechowuje szczecińskie muzeum. Budynek wpisano do rejestru zabytków w 1954 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się