Podziemne muzeum o dziejach Szczecina i Pomorza Zachodniego po 1945 roku, w budynku nagrodzonym tytułem World Building of the Year 2016.
Centrum Dialogu Przełomy to oddział Muzeum Narodowego w Szczecinie przy placu Solidarności. Opowiada o najnowszych dziejach Szczecina i Pomorza Zachodniego, od włączenia miasta w granice Polski w 1945 roku po przemiany z 1989 roku. Pawilon wystawowy otwarto dla publiczności 25 stycznia 2016 roku, a jego większa część ukryta jest pod ziemią.
Konkurs architektoniczny ogłoszono 30 czerwca 2009 roku. Spośród 55 prac komisja wybrała projekt pracowni KWK Promes Roberta Koniecznego z Katowic. Budowę rozpoczęto w marcu 2012 roku. Projekt zakłada, że plac pozostaje otwarty, a prawie cała kubatura znajduje się poniżej poziomu terenu. Zewnętrzna pochylnia sprowadza zwiedzających z placu do wejścia głównego, a do holu można wejść też bezpośrednio od ulicy Św. Piotra i Pawła.
Budynek zdobył I miejsce w kategorii „Kultura” podczas World Architecture Festival w Berlinie w 2016 roku oraz najwyższe wyróżnienie festiwalu, tytuł World Building of the Year 2016. W tym samym roku uznano go też za najlepszą przestrzeń publiczną w Europie w konkursie European Prize for Urban Public Space, ex aequo z hiszpańskim projektem z Caldes de Montbui.
Ekspozycję zbudowano wokół motywu „przełomów”: momentów, w których społeczeństwo budziło się do oporu wobec władzy. Według założeń opisanych w haśle Wikipedii obejmuje ona m.in. granicę, migracje i Stocznię Szczecińską po 1945 roku, wydarzenia Grudnia ’70 i Stycznia ’71, Sierpień ’80 i stan wojenny oraz Sierpień ’88 i rok 1989. Muzeum prowadzi też wystawy czasowe, lekcje muzealne, konferencje i archiwum historii mówionej.
Plac Solidarności był jednym z miejsc demonstracji i walk w grudniu 1970 roku. Muzeum pisze o dramacie 16 osób poległych w starciach z wojskiem i milicją. Część wystawy poświęcono tym wydarzeniom, a na placu nad muzeum stoi pomnik upamiętniający poległych.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się