Ceglany gmach z lat 1902-1904, dawna szkoła rzemiosł budowlanych, od 1947 roku siedziba wydziału chemicznego uczelni technicznej.
Gmach przy ulicy Pułaskiego 10 na szczecińskim Turzynie, potocznie zwany Starą Chemią, wzniesiono w latach 1902-1904 dla Królewsko-Pruskiej Szkoły Rzemiosł Budowlanych. Projekt przygotował szczeciński architekt Wilhelm Meyer-Schwartau. Do dziś budynek służy nauce, a od 1995 roku jest wpisany do rejestru zabytków.
Przez pierwsze dziesięciolecia mieściła się tu szkoła budowlana, której nazwa zmieniała się kilkakrotnie, aż do Państwowej Szkoły Wyższej Budownictwa Nad- i Podziemnego z 1936 roku. Nauka kończyła się egzaminem mistrzowskim. W 1944 roku, podczas alianckich nalotów, zniszczeniu uległo zwieńczenie środkowego ryzalitu: wysoki dach czterospadowy z wieżyczką zegarową. Po wojnie nie odtworzono go w dawnej formie i ryzalit przykryto prostym, płaskim dachem. W grudniu 1947 roku w gmachu rozpoczął działalność Wydział Chemiczny Wyższej Szkoły Inżynierskiej, dziś Wydział Technologii i Inżynierii Chemicznej Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego.
To czterokondygnacyjny budynek z cegły na kamiennym cokole, kryty czerwoną dachówką. Jedenastoosiowa fasada jest symetryczna względem środkowego ryzalitu, a wejście główne prowadzi pod arkadami. Ponad bocznymi ryzalitami zachowały się oryginalne szczyty ozdobione sterczynami, a narożniki ryzalitów zdobią płyciny z tarczami herbowymi. Ściany boczne przedzielają wielokątne ryzality zwieńczone stożkowymi hełmami z latarniami. Obok stoi gmach Wydziału Elektrycznego, a w pobliżu bazylika św. Jana Chrzciciela.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się