Późnogotycki kościół z ok. 1400 roku, od 1993 roku sanktuarium z XVIII-wiecznym obrazem Matki Bożej Niepokalanej.
Sanktuarium Matki Bożej Niepokalanej w Resku mieści się w późnogotyckim kościele parafialnym z około 1400 roku, w centrum miasta, na północ od rzeki Regi. Sanktuarium maryjne ustanowiono w nim 25 marca 1993 roku, a czczonym wizerunkiem jest obraz Matki Boskiej Reskiej.
Kościół rozbudowano pod koniec XV wieku i przebudowywano w latach 1697 i 1882, po kilku pożarach. W 1881 roku podwyższono wieżę do 66 metrów, a największy pożar dotknął budowlę w 1916 roku. W latach 1534-1945 świątynia należała do protestantów. Po wojnie poświęcono ją 15 czerwca 1945 roku. Kościół jest wpisany do rejestru zabytków.
Kościół jest halowy, trzynawowy, w typie hali gryfijskiej. Po uderzeniu pioruna na początku 1970 roku wieża ma 61 metrów. We wnętrzu są XVII-wieczny ołtarz, XVIII-wieczna empora organowa i neogotyckie polichromie z lat 1881-1882. Obraz Matki Bożej Niepokalanej, XVIII-wieczne dzieło nieznanego autora o wymiarach 145 na 85 cm, przeniesiono po wojnie z klasztoru boromeuszek w Święciechowie. Pielgrzymi wpisują się do księgi pielgrzymów lub składają wota. Przy kościele rośnie dąb Jana Pawła II, upamiętniony głazem z tablicą.
Blisko kościoła, około 200 metrów dalej, leży ruina zamku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się