Największy i najstarszy z działających cmentarzy Stargardu, założony w 1910 roku, z kwaterą saperów poległych przy rozminowywaniu miasta w 1945 roku.
Stary Cmentarz Komunalny w Stargardzie to największa i najstarsza z istniejących dziś nekropolii tego miasta. Założono go w 1910 roku, a jego brama główna wychodzi na ulicę Kościuszki. Cmentarz ma blisko 20 hektarów i jest w części zadrzewionym terenem spacerowym.
Pierwotnie był przedłużeniem starszego cmentarza, w którego miejscu jest dziś Park Batorego, i nosił nazwę Nowy Cmentarz (Neuen Friedhof). Spoczywa tu ponad 25 tysięcy mieszkańców Stargardu. Gdy zabrakło miejsca, w 2002 roku otwarto nowy cmentarz na Giżynku, a na starym pochówki odbywają się już tylko w miejscu zlikwidowanych, nieopłaconych grobów.
Rosną tu sosny wejmutki, buki, kasztanowce, dęby, wiązy i lipy. Przy głównej alei i jednej z jej przecznic stoi ponad 80 drzewiastych okazów leszczyny tureckiej, które wysadzono najprawdopodobniej przy wytyczaniu cmentarza. Koło bramy głównej jest tablica oddająca hołd zmarłym stargardzianom, Niemcom i Polakom, a obok niej dwie przedwojenne tablice nagrobne.
Osobna kwatera mieści szczątki 64 saperów i dwóch sanitariuszek, którzy zginęli przy rozminowywaniu miasta w 1945 roku. Wśród pochowanych są także mistrz Polski w pływaniu i olimpijczyk Władysław Wojtakajtis oraz kompozytor Marek Jasiński.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się