Miejski ogród dendrologiczny na 15,5 hektara na dawnym Cmentarzu Majdańskim, z wiekowymi bukami, ponad 300 cisami i polodowcowymi głazami.
Ogród Dendrologiczny im. Stefana Kownasa to park miejski o powierzchni 15,5 hektara na szczecińskim Niebuszewie-Bolinku, między ulicami Niemierzyńską, Żupańskiego i Słowackiego. Urządzono go w latach 1973-1974 na terenie dawnego Cmentarza Majdańskiego, który do 1945 roku nosił niemiecką nazwę Nemitzer Friedhof. Układ alejek i tarasów do dziś wyraźnie przypomina o cmentarnej przeszłości.
Cmentarz był czynny do początku lat 50. XX wieku, a nagrobki stały tu jeszcze do początku lat 70., kiedy jako poniemiecki został zrównany z ziemią. Następnie przekształcono go w park, który zrazu nazywano Parkiem Dendrologicznym. Imię nadano mu na cześć dra Stefana Kownasa, zasłużonego dla Szczecina organizatora i kierownika Katedry Botaniki Akademii Rolniczej.
O dawnym przeznaczeniu terenu świadczą równe tarasy na stokach, przy których stały nagrobki, schody (różnica poziomów w parku wynosi 13,5 metra) oraz fragment muru cmentarnego od strony ulicy Niemierzyńskiej. Z tablic nagrobnych i fragmentów nagrobków zbudowano murki otaczające park od północy i południa.
Ogród nie ma wielu egzotycznych gatunków, za to rosną w nim okazałe, wiekowe drzewa, o obwodach pni często powyżej 200 centymetrów. Badania dendrologiczne wykazały 82 gatunki i odmiany drzew i krzewów. Najstarszą grupę tworzą buki, w tym odmiana zwisająca i purpurowa, a rzadkością są dwa buki odmiany purpurowej trójbarwnej o obwodach pni 182 i 225 centymetrów. Rosną tu też wiekowe dęby szypułkowe i bezszypułkowe.
Aleje wysadzono dębami szypułkowymi, lipami drobnolistnymi, kasztanowcami i sosnami wejmutkami. Rośnie tu ponad 300 cisów pospolitych oraz jesiony wyniosłe; na jednym z nich, o obwodzie pnia 267 centymetrów, bluszcz pospolity kwitnie i owocuje, co hasło Wikipedii nazywa ewenementem. Odmiany drzew o zwisających pędach często sadzono na cmentarzach, więc i to przypomina o dawnej funkcji terenu.
Na terenie parku leży kilka polodowcowych głazów. Największemu w 1999 roku, w 150. rocznicę śmierci poety, nadano za patrona Juliusza Słowackiego. Drugi głaz, na postumencie przy wejściu, ma metalowy liść dębu i napis o patronie ogrodu.
Kilkaset metrów dalej leży Park im. Jana Kasprowicza, a niedaleko Muzeum Techniki i Komunikacji i Ogród Różany. W kierunku centrum jest Filharmonia im. Mieczysława Karłowicza.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się