Największy rezerwat Puszczy Bukowej z buczynami, łęgami i 31 pomnikami przyrody, tuż za Szczecinem.
Rezerwat przyrody Bukowe Zdroje im. Profesora Tadeusza Dominika to największy rezerwat w Puszczy Bukowej. Ma 221,28 ha i leży w północno-zachodniej części Szczecińskiego Parku Krajobrazowego Puszcza Bukowa. Od zachodu graniczy z Podjuchami przez autostradę A6, a od północy z osiedlem Bukowym. Większość terenu należy do gminy Stare Czarnowo, a tylko 2,63 ha mieści się w granicach Szczecina.
Rezerwat utworzono 30 maja 1956 roku na powierzchni 216,28 ha pod nazwą Bukowe Zdroje. W 1964 roku zmniejszono go do 207,9 ha, a w 2005 roku powiększono. W 1982 roku nadano mu obecną nazwę na cześć szczecińskiego mykologa Tadeusza Dominika.
Celem ochrony jest kompleks buczyn, łęgów i olsów o dużym urozmaiceniu rzeźby terenu. Z północy na południe przecina go głęboka dolina Chojnówki z łęgiem jesionowym, a przy wyciekach u stóp stoków występuje buczyna źródliskowa. Na terenie rezerwatu znajdują się 31 pomników przyrody: 27 dębów o obwodach od 170 do 390 cm, trzy buki i głaz narzutowy Szwedzki Kamień. Rosną tu chronione rośliny, między innymi jarząb brekinia, buławniki, przylaszczka pospolita i gnieźnik leśny.
Hasło o rezerwacie wymienia znakowane szlaki turystyczne Puszczy Bukowej: szlak przez Słupi Głaz im. Wojciecha Lipniackiego, szlak im. Stanisława Grońskiego, Szlak Równiny Wełtyńskiej, Szlak Woja Żelisława, szlak do Szwedzkiego Kamienia i Szlak Górski na Bukowiec. Wśród miejsc wartych uwagi wskazuje dolinę Chojnówki od Oczka Marzanny, wczesnośredniowieczne grodzisko Chojna, uroczysko Szwedzki Młyn z ruinami młyna drzewnego z XIII wieku oraz Szwedzki Kamień, głaz o obwodzie 9,7 m i wysokości 1,8 m.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się