Kościół św. Piotra i św. Pawła w Szczecinie

Kościół św. Piotra i św. Pawła to niewielka gotycka świątynia z cegły przy placu Świętych Piotra i Pawła na szczecińskim Starym Mieście. Należy do Europejskiego Szlaku Gotyku Ceglanego, a od 1946 roku jest kościołem parafialnym Kościoła Polskokatolickiego. Największą ozdobą wnętrza jest malowany strop z początku XVIII wieku.

Jak stary jest ten kościół?

Pierwszy, drewniany kościół stanął tu w 1124 roku, gdy do Szczecina przybył z misją Otton z Bambergu, i prawdopodobnie była to najstarsza budowla sakralna w mieście.

Spłonęła w 1189 roku podczas najazdu duńskiego. W latach 1223-1237 w tym miejscu wzniesiono świątynię z cegły, a od 1425 roku budowano nowy korpus w duchu pomorskiej szkoły gotyku Heinricha Brunsberga. W 1460 roku kościół przedłużono na zachód o jedno przęsło zwieńczone wieżą. Wieżę rozebrano w 1556 roku, a obecną sygnaturkę dodano w 1602 roku.

Od protestantów do polskokatolików

W 1534 roku kościół zamieniono na protestancki, a po ostrzale artyleryjskim w 1677 roku był mocno zniszczony i odbudowa trwała 24 lata.

Odbudowano go jako budowlę salową, bez filarów dzielących wnętrze na nawy. W 1901 roku zachodnią fasadę zregotyzowano, dodając neogotycki szczyt ze sterczynami. Kościół wpisano do rejestru zabytków w 1955 roku, a w pobliżu stoją Kamienica Loitzów i Rynek Sienny.

Malowany strop z 1703 roku

Strop to drewniane pseudosklepienie z 1702 roku, wykonane na wzór ceglanych sklepień, pokryte olejnym malowidłem Eichnera z 1703 roku.

Plafon ma kształt wydłużonego prostokąta o wymiarach 27 na 3 metry, a jego krawędzie zdobią złote liście akantu. Malowidło tworzą trzy sceny rozdzielone słowem „SANCTUS”. Pierwsza, przy wejściu, to wizja końca świata, środkowa przedstawia tronującego Chrystusa z czterema uskrzydlonymi postaciami z wizji Ezechiela, a trzecia rzesze adorujące Baranka na Górze Synaj. Razem układają się w opowieść o końcu świata, Sądzie Ostatecznym i szczęściu zbawionych.

Twarze mieszczan i nisza jałmużnicza

Na zewnętrznych ścianach i w zakrystii zachowały się konsole w kształcie głów mieszkańców średniowiecznego Szczecina.

Wikipedia podaje, że to twarze autentycznych szczecinian, różnej płci i wieku. Rzeźby, które niegdyś na nich stały, nie przetrwały. Na północnej ścianie widać też niszę jałmużniczą z pierwszej połowy XV wieku z otworem na datki. Po jej bokach wmurowano dwie wapienne płyty z końca XIV wieku z postaciami patronów kościoła, św. Piotra i św. Pawła.

W 2009 roku w podziemiach natrafiono na stare pochówki, najprawdopodobniej patrycjatu lub członków dynastii Gryfitów.

Praktycznie

• Adres: plac Świętych Piotra i Pawła 1, Szczecin.
• Do Zamku Książąt Pomorskich jest stąd około 200 metrów, do Bramy Królewskiej podobnie.
• Kościół jest czynną świątynią parafialną. Godziny, w których można wejść do wnętrza, podaje parafia, sprawdź je przed wizytą.