Kościół filialny z granitowej kostki z XIII-XIV wieku, z masywną wieżą z przełomu XV i XVI wieku i barokowym ołtarzem z XVIII wieku.
Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa w Górnowie wzniesiono z granitowej kostki w średniowieczu, a jego najbardziej charakterystycznym elementem jest masywna wieża z krenelażem. Świątynia jest filią parafii Matki Boskiej Wspomożenia Wiernych w Baniach.
Kościół stoi na planie prostokąta. Od zachodu wznosi się dostawiona na przełomie XV i XVI wieku czworoboczna wieża kamienna z krenelażem, w wyższej partii przechodząca w ceglany ośmiobok nakryty stożkowym hełmem z krzyżem. Szczyt ściany wschodniej zdobi blendowanie. Na przełomie XVIII i XIX wieku kościół gruntownie przebudowano, a ściany zewnętrzne są otynkowane. W ścianie południowej widoczny jest ślad zamurowanego portalu średniowiecznego. Teren wokół otacza dawny cmentarz ogrodzony kamiennym murem.
Wnętrze nakrywa drewniany strop belkowany, a na ścianie zachodniej jest empora chórowa. W prezbiterium zachował się barokowy ołtarz z XVIII wieku, pierwotnie ambonowy, z ażurowymi zdobieniami i dwiema kolumnami podtrzymującymi baldachim. Podczas prac konserwatorskich w 2015 roku odkryto polichromowane deski stropowe z trzeciej ćwierci XVI wieku, wtórnie umieszczone w XVIII wieku w więźbie dachowej. Według hasła Wikipedii jest to najstarszy odkryty dotąd polichromowany strop na terenie Pomorza Zachodniego.
Kościół poświęcono jako świątynię katolicką 14 lipca 1946 roku. Dokonał tego ksiądz Michał Chrąchol SDB.
Wiek budowli określa się różnie: rejestr zabytków podaje połowę XIII wieku, Wikipedia XIV wiek. Pewne jest, że wieża jest młodsza od nawy i pochodzi z przełomu XV i XVI wieku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się