Wiejski kościół filialny z granitowej kostki, wzniesiony w XIII wieku i neogotycko przebudowany w 2. połowie XIX wieku.
Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Dłusku Gryfińskim to wiejska świątynia z granitowej kostki, której początki sięgają XIII wieku. Rejestr zabytków datuje ją na koniec XIII wieku. Dziś jest kościołem filialnym parafii św. Kazimierza w Swobnicy.
Kościół jest budowlą salową na rzucie prostokąta, z dachem dwuspadowym i szczytami zwieńczonymi sterczynami. Od zachodu przylega wieża o tej samej szerokości co nawa, w pierwotnej formie zachowana tylko do pewnej wysokości, bo górną część nadbudowano w konstrukcji drewnianej. W drugiej połowie XIX wieku świątynię gruntownie przebudowano w duchu neogotyckim, co upamiętnia chorągiewka z datą 1879. Wtedy powstały nowe szczyty i okna, a od wschodu dobudowano pięcioboczną absydę. W ścianie południowej widać jeszcze ślad zamurowanego portalu ostrołukowego.
Wnętrze nakrywa drewniany strop belkowany, a prezbiterium oddziela od nawy łuk tęczowy. Zabytkowe wyposażenie nie zachowało się. Wokół kościoła leży dawny cmentarz z kamiennym murem i trzema bramkami. Stoi na nim pomnik poległych w I wojnie światowej, przerobiony na podstawę kapliczki maryjnej.
W 1974 roku kościół zniszczył pożar. Odbudowano go w następnym roku, a konsekracji dokonał 28 grudnia 1975 roku biskup Jerzy Stroba.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się