Morenowe wzniesienie z 15-metrowym pomnikiem orła i 270 schodami, upamiętniające bitwę pod Cedynią z 972 roku.
Góra Czcibora to morenowe wzniesienie w Karpatach Cedyńskich, na którym stoi 15-metrowy pomnik orła wzbijającego się do lotu. Miejsce upamiętnia bitwę pod Cedynią z 972 roku, a na szczyt prowadzi 270 kamiennych schodów.
Wzniesienie ma 54,5 metra n.p.m. i leży około 4 kilometrów na południowy zachód od Cedyni, kilkaset metrów na wschód od Osinowa Dolnego. Na szczyt wchodzi się kamiennymi schodami, w których naliczono 270 stopni.
Nazwa pochodzi od Czcibora, brata Mieszka I, który w bitwie pod Cedynią dowodził jedną trzecią wojsk. Według Kroniki Thietmara natarł on ze wzgórza koło grodu Cidini, utożsamianego z dzisiejszą Cedynią, na wojska margrabiego Hodona, co przesądziło o zwycięstwie.
Bitwę stoczono 24 czerwca 972 roku między wojskami Mieszka I a margrabią Marchii Łużyckiej Hodonem, wspomaganym przez możnowładcę Zygfryda von Walbeck. Wiadomości o niej zachowały się w dwóch przekazach: Kronice Thietmara z Merseburga i żywocie św. Wojciecha pióra Brunona z Kwerfurtu.
Na szczycie stoi pomnik orła, odsłonięty w 1972 roku, w tysiąclecie bitwy. Jego autorami są szczecińscy rzeźbiarze Czesław Wronka i Stanisław Biżek. Nazwa pomnika bywa podawana różnie: hasło Wikipedii mówi o Pomniku Polskiego Zwycięstwa nad Odrą, a strona gminy Cedynia o pomniku Tysiąclecia Państwa Polskiego. Uroczystości zaplanowano na 25 czerwca 1972 roku, z ogólnopolską rangą, a główna część odbyła się u podnóża wzgórza.
Wcześniej, w 1959 roku, w czasie obchodów tysiąclecia państwa polskiego na Pomorzu Szczecińskim, odsłonięto na wzgórzu kamień pamiątkowy. Przy schodach wiodących do pomnika umieszczono tablice z napisami po polsku, rosyjsku, angielsku i niemiecku. U podnóża wzgórza znajduje się też mozaika z tego samego roku, przedstawiająca wyobrażenie bitwy, dzieło Jerzego Chmielewskiego i Kazimierza Błonki.
Przy przygotowaniach do obchodów tysiąclecia bitwy wokół wzgórza zlokalizowano trzy punkty archeologiczne. Podczas prac porządkowych spychacze odsłoniły pięć palenisk, które zbadali archeolodzy pod kierunkiem dr Heleny Malinowskiej. Badanie węgla drzewnego metodą C14 w 1983 roku dało datę 920 lat n.e. z błędem plus minus 70 lat. Pozwoliło to datować paleniska na X wiek i, jak podaje gmina, być może powiązać je z wydarzeniami pod Cedynią w 972 roku. W okolicy znane są jeszcze dwa stanowiska osadnicze, wczesnośredniowieczne i wielokulturowe, ale badania nie miały charakteru systematycznego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się