Gotycka kolegiata z początku XV wieku z granitowymi fragmentami z XIII wieku, barokowym ołtarzem głównym z 1697 roku i organami Buchholza.
Kolegiata św. Jana Chrzciciela w Myśliborzu to kościół farny z początku XV wieku, z granitowymi fragmentami z drugiej połowy XIII wieku. Stoi przy ulicy Kolegiackiej, tuż przy ratuszu. Świątynia ma gotycką bryłę z wieżą, barokowy ołtarz główny z 1697 roku i organy z połowy XIX wieku.
W latach 60. XIII wieku wzniesiono pierwszy kościół z granitowych bloków, ale wkrótce go zniszczono, najprawdopodobniej w 1271 roku podczas najazdu księcia Bolesława Pobożnego. W 1298 roku margrabia Albrecht III powołał kapitułę kolegiacką, która sprawowała nadzór nad kościołami w Nowej Marchii. Według strony parafii kolegiata do 1945 roku nosiła wezwanie świętych Piotra i Pawła.
Kościół kilkakrotnie niszczono. W 1433 roku spalili go husyci. W 1538 roku świątynia stała się zborem protestanckim, a w 1539 roku wielki pożar miasta uszkodził ją tak mocno, że przez około 50 lat funkcję kościoła parafialnego pełnił kościół klasztorny dominikanów. Kolegiatę odbudowano w latach 1582-1593, potem zniszczyły ją najazd wojsk cesarskich w 1630 roku i pożar w 1655 roku. Kolejna odbudowa w latach 70. XVII wieku dała zachowane do dziś sklepienia i ambonę.
Po II wojnie światowej, 7 października 1945 roku, kościół pobłogosławiono jako katolicki. Od 1992 roku jest siedzibą Myśliborskiej Kapituły Kolegiackiej. W 2009 roku doszło do awarii wieży, w której runęło laskowanie okna od strony południowej i pojawiły się głębokie pęknięcia. Od 2010 roku prowadzono generalny remont: najpierw wieży, potem fundamentów, murów od strony południowej i wschodniej oraz północnej elewacji.
Kościół jest orientowaną budowlą halową z kamienia i cegły, o trzech nawach i trzech przęsłach, z prosto zamkniętym prezbiterium i wieżą od zachodu. Nawa główna i prezbiterium mają sklepienie kolebkowe z lunetami, nawy boczne sklepienia krzyżowe. W elewacji widać wysokie, trójdzielne ostrołukowe okna, a wieżę zdobią ostrołukowe blendy i renesansowy portal z 1585 roku. Wieżę wieńczy stożkowy hełm.
Barokowy ołtarz główny ufundowano w 1697 roku z inicjatywy dwóch burmistrzów Myśliborza, Andreasa Rothe i Georga Dalacka. Ma 13,5 m wysokości i składa się z predelli z reliefem Ostatniej Wieczerzy, dwukondygnacyjnego retabulum ze sceną Ukrzyżowania i figurami czterech Ewangelistów oraz zwieńczenia z Chrystusem Zmartwychwstałym. Wykonawcą był snycerz Heinrich Bernhard Hattenkerel z Morynia, choć część źródeł przypisuje mu tylko niewielki fragment dzieła. Na predelli stoją dwie kariatydy symbolizujące Synagogę i Eklezję.
Drewniana ambona z lat 70. XVII wieku ma malowane wizerunki czterech Ewangelistów i obrazy drabiny Jakubowej oraz Jonasza wyplutego na brzeg przez wielką rybę, a jej baldachim wieńczy pelikan karmiący młode własną krwią. Organy zbudował w latach 1843-1848 Carl August Buchholz z Berlina.
W promieniu czterystu metrów leży Muzeum Pojezierza Myśliborskiego.
Bardzo blisko stoi też sanktuarium Miłosierdzia Bożego.
Na tym samym spacerze można zobaczyć klasztor dominikanów, którego kościół, według strony parafii, pełnił po pożarze z 1539 roku funkcję kościoła parafialnego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się