Renesansowy kościół w Dolicach z końca XVI wieku, z drewnianym ołtarzem z ok. 1613 roku i amboną sprowadzonymi po 1945 roku z Morzycy.
Kościół Chrystusa Króla w Dolicach wzniesiono około 1596 roku jako renesansową budowlę z kamieni narzutowych. Najstarsze wyposażenie, ołtarz i ambona, trafiło tu dopiero po 1945 roku z kościoła w innej wsi.
Nawa na planie prostokąta ma dach dwuspadowy i otynkowane ściany. Późniejsza barokowa przebudowa zostawiła ślady w bryle, ale zachował się renesansowy szczyt wschodni z gzymsami i wolutami. W drugiej połowie XVIII wieku od zachodu dobudowano wieżę z barokowym hełmem z latarnią, a w XIX wieku do wieży dodano dwa aneksy z klatkami schodowymi na emporę oraz kruchtę od południa. Na ścianie kruchty jest słabo czytelna płyta nagrobna żony pastora Bluhta z 1831 roku.
Drewniany ołtarz główny z około 1613 roku pochodzi z kościoła w Morzycy (dziś ruina kościoła). W predelli namalowano Ostatnią Wieczerzę i herby rodu Wedlów, a w retabulum sceny Ukrzyżowania, Zwiastowania, Narodzenia, Obrzezania i Pokłonu Trzech Króli oraz Zmartwychwstania. Po bokach stoją płaskorzeźby czterech Ewangelistów. Z Morzycy przeniesiono też późnorenesansową ambonę z końca XVI wieku, z wizerunkami Ewangelistów na czaszy. Drewniany strop zdobią malowidła z Nowego Testamentu z 1975 roku, dzieło Joanny Spychalskiej.
W czasie II wojny światowej uszkodzone zostały wieża i więźba dachowa. Armia Czerwona urządziła w kościele salę kinową i stajnię. Po remoncie świątynię poświęcono jako katolicką 27 października 1946 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się