Gotycki trzynawowy kościół halowy z lat 1352-1355 z bogato zdobionym ołtarzem z początku XVII wieku, sklepieniami gwiaździstymi i dzwonem z 1520 roku.
Kościół Chrystusa Króla w Reczu to gotycka, ceglana budowla halowa z lat 1352-1355, zbudowana z użyciem fragmentów wcześniejszej świątyni z XIII wieku. Ma trzy nawy, czterokondygnacyjną wieżę wysoką na 24 metry i sklepienia gwiaździste w nawie głównej. Najcenniejszym elementem wnętrza jest drewniany ołtarz z początku XVII wieku. Kościół jest parafialny, w dekanacie Choszczno archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.
Kościół wzniesiono w latach 1352-1355. Jest orientowany, ma trójbocznie zamknięte prezbiterium od wschodu i oszkarpowane ściany. Korpus nawowy nakrywa dach dwuspadowy. Od zachodu wznosi się wieża kryta czterospadowym dachem, ozdobiona blendami na szczytach i elewacjach, z portalem wejściowym w przyziemiu. Boczne portale znajdują się w ścianach północnej i południowej, a do prezbiterium dostawiono kaplicę i zakrystię.
Kościół przebudowywano w XV i XIX wieku. Po II wojnie światowej, 4 listopada 1945 roku, konsekrowano go jako świątynię katolicką, a w latach 1984-1986 przeprowadzono remont. Korpus nawowy ma wymiary 22,2 na 21,9 metra, prezbiterium 12,4 na 10,7 metra, a wysokość naw wynosi 9 metrów. Powierzchnia użytkowa to około 835 metrów kwadratowych.
Ołtarz główny sięga niemal do sklepienia i jest bogato zdobiony oraz polichromowany. Jego powstanie datuje się na 1607 rok (inskrypcja z tą datą jest w dwóch miejscach) lub na lata 1607-1611. W predelli umieszczono reliefową Ostatnią Wieczerzę z figurami Chrystusa i jedenastu apostołów. Pierwsza kondygnacja retabulum mieści scenę Ukrzyżowania, rzeźby ewangelistów i dwóch aniołów z tarczami herbów Nowej Marchii i Recza. Druga kondygnacja ma scenę Zdjęcia z Krzyża i figury apostołów Pawła i Piotra.
Zwieńczenie ma formę frontonu z figurą Boga Ojca, a całość wieńczy rzeźba Chrystusa Zmartwychwstałego z czterema legionistami. W ołtarz wkomponowano fragmenty gotyckiego tryptyku.
Nawy boczne kryje sklepienie krzyżowo-żebrowe wsparte na ośmiobocznych filarach. Poza ołtarzem w kościele zachowały się XVII-wieczna polichromowana ambona, późnogotycki krucyfiks z przełomu XV i XVI wieku, wapienna chrzcielnica z XIV wieku o formach romańskich i kamienne płyty nagrobne z lat 1603-1746. Na wieży wiszą trzy zabytkowe dzwony: gotycki z 1520 roku oraz renesansowe z 1567 i 1593 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się