Późnogotycki, bezwieżowy kościół z przełomu XV i XVI wieku w Lubiatowie, z epitafiami z XVII i XVIII wieku.
Późnogotycki kościół z kamienia i cegły w Lubiatowie powstał na przełomie XV i XVI wieku. Bezwieżowa budowla zachowała ostrołukowe okna i portal w pierwotnej formie, a w środku są dwa epitafia z XVII i XVIII wieku.
Orientowany kościół salowy stoi na planie prostokąta i ma dach dwuspadowy. Szczyt ściany wschodniej zdobią blendy i sterczyny, a okna i portal tkwią w uskokowych wnękach. W 1854 roku kościół odrestaurowano.
Z wyposażenia zachował się fragment barokowego ołtarza z 1730 roku, dzieło artysty o nazwisku Frantz ze Stargardu. Są też kamienne polichromowane epitafium z lat 1613-1617 z postacią rycerza i jego syna, drewniane epitafium z 1734 roku i kamienna tablica z herbami z 1855 roku. Po 1945 roku świątynia uległa dewastacji, odbudowano ją w latach 1974-1982, a konsekrowano 30 sierpnia 1977 roku. W okolicy leży ogród dendrologiczny w Przelewicach.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się