Kościół z 2. połowy XIII wieku w Smolnicy, zbudowany z granitowej kostki, z masywną wieżą, odbudowany po wojennych zniszczeniach.
Kościół Narodzenia NMP w Smolnicy, w powiecie myśliborskim, zbudowano w drugiej połowie XIII wieku. Pierwsza wzmianka pochodzi z 1337 roku. Mury z regularnie układanej granitowej kostki mają grubość 1,55 m, a nawa o wymiarach 20 na 9,3 m ma od zachodu masywną wieżę równą jej szerokością.
W XIV wieku wieżę nadbudowano i dodano kruchtę od południa. Właściciel majątku sprowadził tu pastora już w 1529 roku, a od 1538 roku luteranizm stał się religią obowiązującą w Nowej Marchii, więc kościół przez wieki był ewangelicki. W 1716 roku (według innej wersji w 1726) wieża dostała barokowe zwieńczenie, a przy prezbiterium stała kaplica grobowa rodu Marwitzów.
W 1886 roku, pod nadzorem berlińskiego architekta Prufera, wnętrze przekształcono w duchu neogotyku. Ołtarz, chrzcielnicę i ambonę z piaskowca śląskiego ofiarował właściciel majątku, który wcześniej, w 1858 roku, podarował kościołowi organy. W 1945 roku świątynię zbombardowała Armia Czerwona. Odbudowali ją mieszkańcy w latach 1983 i 1984, zachowując wczesnogotycką formę, ale bez barokowego zwieńczenia wieży; konsekracja odbyła się 8 grudnia 1984 roku. Średniowieczne dzwony zaginęły, dziś przy kościele wisi dzwon z 1991 roku.
Obok stoi pałac w Smolnicy, a w sąsiednim Dębnie kościół św. Antoniego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się