Neogotycki kościół w centrum Połczyna-Zdroju, o dziejach sięgających XIV wieku, z żeliwną płytą nagrobną Erazma von Manteuffla z 1544 roku.
Kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny stoi w centrum Połczyna-Zdroju, w sąsiedztwie głównego deptaku. Dzisiejsza, neogotycka bryła powstała w latach 1860-1870, ale historia świątyni sięga XIV wieku. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.
Pierwsza wzmianka o kościele pochodzi z 1389 roku, choć mógł istnieć już od 1343 roku. W 1418 roku patronat nad nim objęli joannici. W 1505 roku świątynia spłonęła razem z miastem i odbudowano ją w 1515 roku. Od 1545 roku przez czterysta lat użytkowali ją protestanci, w 1547 roku dobudowano wieżę, a w 1628 roku wstawiono nowy ołtarz. Po pożarze w 1705 roku kościół odbudowano dopiero w 1743 roku. Obecną neogotycką formę dostał w latach 1860-1870.
Najcenniejszym zabytkiem wnętrza jest żeliwna płyta nagrobna Erazma von Manteuffla z 1544 roku, ostatniego katolickiego biskupa kamieńskiego, który zmarł w Połczynie. Wśród innych elementów wymienia się profilowany portal, witraże Edwarda Schwartza i XVII-wieczną, ludową rzeźbę Ostatniej Wieczerzy. Barokowy ołtarz główny z 1626 roku, dzieło starogardzkiego rzeźbiarza Brocka, się nie zachował.
Katolicy odzyskali kościół 28 października 1945 roku. Wieżę, kilkakrotnie niszczoną przez uderzenia piorunów w 1943, 1950 i 1994 roku, odbudowano w 1981 roku.
Około dwustu metrów od kościoła stoi pałac w Połczynie-Zdroju.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się