Gotycka hala z XIII-XV wieku z wieżą 51,5 m, chrzcielnicą z XIII wieku i barokowym wyposażeniem, dominanta Starego Miasta w Gryficach.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, zwany Mariackim, to gotycka hala z wieżą o wysokości 51,5 metra i dominanta Starego Miasta w Gryficach. Jako jeden z nielicznych dużych kościołów miejskich w województwie zachodniopomorskim zachował barokowe wyposażenie wnętrza.
Przywilej lokacyjny Gryfic z 1262 roku przyznał kościołowi cztery włóki ziemi, a w 1297 roku wzmiankowano proboszcza Ludevinusa. Pierwsza wzmianka o samym kościele Mariackim pochodzi z 1300 roku. Budowano kościół do końca XV wieku, a konsekrował go w 1498 roku biskup kamieński Martin von Karith. Rejestr zabytków datuje obiekt na XIII-XV wiek.
W 1534 roku miasto przyjęło reformację i świątynia stała się luterańska. Piorun uszkodził wieżę w 1562 roku, a pożar miasta 31 marca 1658 roku zniszczył większość kościoła, oszczędzając kaplicę Mariacką. Odbudowę w latach 1659-1668 sfinansował między innymi elektor Fryderyk Wilhelm wraz z mieszkańcami. W 1870 roku szczeciński architekt Konrad Kruhl przeprowadził regotyzację, a w latach 1909-1910 kościół odnowiono wewnątrz, zmieniając kształt sklepienia na krzyżowo-żebrowe i pokrywając wysklepki polichromią. Po II wojnie światowej kościół wrócił do katolików, a samodzielną parafię erygowano tu w 1977 roku.
Kościół jest orientowany, gotycki, murowany z cegły na fundamentach z głazów granitowych. Tworzy go trzynawowa, czteroprzęsłowa hala z prostokątnym prezbiterium i węższą, kwadratową wieżą od zachodu, a do korpusu dobudowano kaplicę Mariacką od północy i zakrystię od południa. Całość ma wymiary 61,95 na 25,75 metra, a w układzie dominują linie pionowe.
Czterokondygnacyjna wieża ma 51,5 metra i zawiera elementy renesansowe i barokowe. Obecny hełm, miedziany, zastąpił w 1859 roku zniszczały hełm barokowy. Główny portal znajduje się w zachodniej ścianie wieży, od strony ul. Niepodległości, a boczne wejścia przy południowej ścianie korpusu.
Na zewnętrznych elewacjach widać fryzy metopowe, maszkarony, skarpy zdobione krzyżem i lilią oraz maswerki, rzadkie w sakralnym zdobnictwie Pomorza Zachodniego. Ciągły fryz o motywie kwiecistym lub winnej latorośli na korpusie nawowym występuje tylko w tym kościele.
Do najstarszych elementów wyposażenia należy późnoromańska granitowa chrzcielnica z pierwszej połowy XIII wieku, dziś w kaplicy Mariackiej. Ołtarz główny jest barokowy, z około 1700 roku, w całości poświęcony Męce Chrystusa. Ołtarz boczny stanowi gotycki tryptyk z drugiej połowy XV wieku, sprowadzony w latach sześćdziesiątych XX wieku z kościoła w Górzycy.
W kościele zachowały się też późnobarokowa ambona z drugiej połowy XVIII wieku, ponad 40 epitafiów z XVIII wieku i barokowe malowidło anioła na sklepieniu krypty. W kaplicy Mariackiej jest drewniane, rzeźbione epitafium Adama Fleminga z 1717 roku oraz świecznik ufundowany w 1727 roku przez burmistrza Gryfic. Organy z 1911 roku zbudował berliński organmistrz Diense, a ich neobarokowy prospekt wykorzystuje oryginalny prospekt barokowy. W oknach są witraże ornamentalne z około 1870 roku.
Przy południowej ścianie wieży stoi brązowy pomnik Jana Pawła II, odsłonięty w 2005 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się