Granitowy kościół z XIII wieku z kamiennym ołtarzem ambonowym z 1711 roku, ścianą północną bez okien i pozostałością simy.
Kościół w Buku, wsi w gminie Dobra pod Szczecinem, to średniowieczna budowla z kostki granitowej z kamiennym ołtarzem ambonowym z 1711 roku. Stoi na niewielkim wzniesieniu w centrum wsi i ma rozwiązania, których nie spotyka się w innych kościołach regionu.
Kościół powstał w XIII wieku jako prosty prostokąt bez prezbiterium i wieży. Zbudowano go z 26 warstw kostki granitowej. Północna ściana nawy nie ma i nigdy nie miała okien. Wikipedia pisze, że jest to jedyny wolno stojący kościół na Pomorzu z taką cechą, a przyczyna nie jest znana. Według Wikipedii zachowały się też fragmenty simy, kamiennej rynny odprowadzającej wodę z dachu, jedyne takie na Pomorzu. Pierwotny ostrołukowy portal w zachodniej ścianie nadal istnieje, choć nie jest używany. Wieżę dobudowano w XVI wieku, a szczyty zdobią blendy.
Najcenniejszy jest kamienny ołtarz ambonowy z 1711 roku, dzieło Erharda Löfflera, który wykonał nieistniejący już ołtarz główny szczecińskiej archikatedry. Ołtarz zdobią trzy figury aniołów, dwie spiralnie skręcone kolumny i winna latorośl. Na ścianie południowej wisi duże kamienne epitafium generała-majora Ottona Gustava von Lepel, komendanta twierdzy w Kostrzynie, zmarłego w 1735 roku. W XVIII wieku nad zakrystią urządzono emporę kolatorską z piecem z kafli, z których jeden zachował się do dziś.
Na przełomie XIX i XX wieku w kościele bywała angielska pisarka Elizabeth von Arnim, mieszkająca w latach 1896-1908 w pobliskich Rzędzinach. O kościele w Buku wspomniała w pierwszej książce, „Elizabeth and Her German Garden”. W okolicy upamiętnia ją ławeczka Elizabeth von Arnim w Dobrej.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się