Ceglany kościół z 1923 roku, ufundowany ze składek polskich robotników rolnych i funduszu Bonifatiusverein.
Kościół św. Bonifacego w Barlinku to ceglana świątynia z 1923 roku, zbudowana dla miejscowej gminy katolickiej z datków polskich robotników rolnych i funduszu „Bonifatiusverein”. Zachował się w niej tryptyk ołtarzowy z lat 20. XX wieku.
Kościół poświęcono 19 grudnia 1923 roku. Przed 1945 rokiem należał do diecezji berlińskiej. Murowany z cegły, stoi na rzucie prostokąta pod dwuspadowym dachem ceramicznym, a czworoboczna wieża jest wpuszczona w korpus nawowy od wschodu. Wnętrze nakrywa drewniany belkowany strop. Początkowo po 1945 roku świątynia podlegała parafii Niepokalanego Serca NMP w Barlinku, a w 1978 roku erygowano samodzielną parafię. W 1993 roku kościół rozbudowano o prezbiterium od zachodu.
Z lat 20. XX wieku pochodzi tryptyk ołtarzowy z wizerunkiem Chrystusa oraz świętych Bonifacego i Jerzego.
W mieście, około 800 metrów od kościoła, działa Muzeum Regionalne w Barlinku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się