Barokowy kościół z lat 1731-1735, fundacja Jürgena Berndta von Ramina, z wieżą ryglową, bramą cmentarną i pomnikiem fundatora.
Kościół św. Maksymiliana Marii Kolbego w Stolcu to dawna świątynia ewangelicka, dziś filia parafii w Buku. Barokową budowlę wzniesiono w latach 1731-1735 z fundacji Jürgena Berndta von Ramina, w miejscu XV-wiecznego kościoła rozebranego na początku XVIII wieku.
Ceglany, otynkowany kościół jest salą bez wyodrębnionego prezbiterium, o wymiarach 24 na 12,5 m. W zachodniej części korpusu osadzono wieżę w konstrukcji ryglowej, pierwotnie z podwójnym hełmem z dwiema latarniami. Po obu jej stronach są krypty, z których północną wymurowano z kamieni poprzedniego kościoła. W narożach widać boniowane lizeny, a okna zamknięto łukiem odcinkowym.
Dawne wyposażenie obejmowało ołtarz ambonowy z 1735 roku, srebrne kielichy i trzy dzwony. W 1945 roku kościół zniszczono, a potem popadał w ruinę. Z wyposażenia ocalały dwa lichtarze oraz epitafium z 1668 roku, które w 1973 roku trafiło do Muzeum Narodowego w Szczecinie. Dwie rzeźby cherubinów i kotary z ołtarza przekazano szczecińskiej katedrze. W 1981 roku rozebrano hełm wieży, który był w złym stanie, i wyremontowano wnętrze, a w 1982 roku kościół konsekrowano dla katolików.
Wokół stoi dawny cmentarz za kamiennym murem, z barokową bramą w południowo-wschodnim narożniku. Zachował się na nim neoklasycystyczny pomnik Jürgena Berndta von Ramina (zm. 1792) z portretem w wieńcu laurowym, płaczącym aniołem i putto. Rosną tu lipy, dęby, jesiony i buki.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się