Plac Odrodzenia

Plac Odrodzenia to jeden z placów gwiaździstych w centrum Szczecina, w osi ulicy marszałka Józefa Piłsudskiego, między placem Szarych Szeregów a placem Grunwaldzkim. Do 1945 roku nosił nazwę Friedrich-Karl-Platz, w latach 1945-1956 nazywał się plac Józefa Stalina. Administracyjnie należy do osiedla Centrum w dzielnicy Śródmieście.

Układ placu

Projekt placu powstał w 1882 roku. Plac ma formę ronda, do którego promieniście dochodzą ulice Monte Cassino, Mazurska i Piłsudskiego. Wysepka centralna jest zieleńcem obsadzonym drzewami i krzewami, przeciętym dwutorowym torowiskiem tramwajowym w stronę placu Szarych Szeregów. Plac stanowi fragment drogi wojewódzkiej nr 115, a w normalnej organizacji ruchu jeżdżą przez niego tramwaje linii 1, 5, 11 i 12.

Zabudowa

Ze wszystkich stron do placu przylegają kilkupiętrowe, eklektyczne kamienice z końca XIX wieku. Dawniej budynki miały ozdobne zwieńczenia: balustrady, szczyty i kopuły na dachach, ale do dziś zachowała się tylko część tych detali. Niektóre budynki po II wojnie światowej przebudowano, dodając piętro na poddaszu, jak w kamienicy Wilhelma Zimmermanna na rogu z ulicą Monte Cassino. Pod koniec lat 40. XX wieku na placu była stacja początkowa kolei polowej, która wywoziła gruz ze zniszczonego Śródmieścia na polany przy Syrenich Stawach.

Praktycznie

• Położenie: centrum Szczecina, rondo na styku ulic Monte Cassino, Mazurskiej i Piłsudskiego.
• Dojazd tramwajem (linie 1, 5, 11, 12 w normalnej organizacji ruchu). Rozkłady sprawdź u przewoźnika.
• Nieco ponad pół kilometra dalej stoi Filharmonia Szczecińska.