Ruiny zamku w Złocieńcu

Ruiny zamku na skarpie nad Drawą w Złocieńcu, dawniej Falkenburgu. Z późnogotyckiej warowni, renesansowego pałacu i rezydencji przebudowanej w 1906 roku zostały dziś głównie piwnice i park zamkowy z aleją wiązów.

Dzieje zamku

Na początku XIV wieku Ludolf I Starszy von Wedel otrzymał od margrabiego brandenburskiego ziemię nad Drawą i wzniósł tu niewielką warownię na planie kwadratu 36 na 36 metrów. Badania archeologiczne wskazują, że piwnice są najstarszym elementem budowli i pochodzą z pierwszej połowy XIV wieku. Legenda o słowiańskim grodzisku w tym miejscu nie została potwierdzona. W 1389 roku zamek spalili Krzyżacy, a potem go odbudowano.

Około 1600 roku zamek przebudowano w stylu renesansowym, a w drugiej połowie XVII wieku Caspar von Borcke zamienił go w renesansowy pałac, z salą rycerską w skrzydle północnym. Zburzono wtedy skrzydło południowe i wieżę. W 1854 roku zastąpiono drewniany most kamiennym, a fosę przekształcono w park. W 1906 roku Kurt von Griesheim przed wizytą syna cesarza kazał gruntownie przebudować rezydencję: wieżę podwyższono do sześciu pięter i zwieńczono hełmem, a obok niej pojawiły się mansardy.

Co zostało dziś

Zamek przetrwał II wojnę światową w nienaruszonym stanie, został jednak opuszczony i przez dziesięciolecia nie miał gospodarza. Rozgrabiony i zniszczony, dziś jest ruiną; zachowały się gotyckie piwnice (Wikipedia przypisuje je zarazem pierwszej połowie XIV wieku i XIII wiekowi) oraz park z aleją wiązów. Do wnętrz ruin nie wchodź: nic nie wskazuje, by były udostępnione do zwiedzania.

Praktycznie

• Położenie: skarpa nad rzeką Drawą w Złocieńcu.
• Obejrzeć można zewnętrzną bryłę ruin i park. Zasady dostępu sprawdź w urzędzie miejskim.
• W pobliżu: kościół Wniebowzięcia NMP (ok. 200 m).