Park im. Stefana Żeromskiego w Szczecinie

Park im. Stefana Żeromskiego to drugi pod względem wielkości park miejski w Szczecinie, obejmujący około 22 ha. Leży w dzielnicy Śródmieście, na osiedlu Stare Miasto, i ma charakter parku dendrologicznego.

Park na miejscu dwóch cmentarzy

Pierwszy zalążek obecnego parku powstał w 1721 roku, gdy w rejonie dzisiejszych ulic Kapitańskiej i Storrady założono cmentarz ewangelicki dla francuskiej mniejszości. W 1802 roku, po zakazie chowania zmarłych w kościołach, wydzielono za Bramą Królewską miejski cmentarz, nazwany Grabowskim. W 1900 roku władze miasta zlikwidowały oba cmentarze i urządziły w ich miejscu obecny park. W pobliżu stoi Brama Królewska.

Kolekcja drzew

W parku rośnie około 177 gatunków i odmian drzew i krzewów, część z nich ma ponad sto lat. Są wśród nich chińskie topole wielolistne, dęby, wierzby płaczące, orzechy czarne i szare, platany, miłorzęby, kasztany jadalne i tulipanowce japońskie. Rosną tu także korkowiec amurski, perełkowiec japoński i skrzydłorzech kaukaski. Spośród drzew iglastych są cisy, sosny czarne i wejmutki, modrzewie europejskie oraz żywotniki wschodnie.

Rzeźby i pomniki w parku

W parku stoi kilka rzeźb i elementów małej architektury: pomnik Stefana Żeromskiego i rzeźba „Fontanna” Sławomira Lewińskiego, rzeźby „Macierzyństwo” i „Prometeusz” Anny Paszkiewicz oraz głaz z tablicami poświęconymi „Synom Pułku”. Pomnikiem przyrody jest głaz „Adam”.

Praktycznie

• Park ogranicza osiedle Stare Miasto od strony Grabowa, a jego granice wyznaczają ulice Matejki, Malczewskiego, Parkowa, Kapitańska, Storrady, Wawelska, Starzyńskiego i Zygmunta Starego.
• Do Baszty Panieńskiej jest około 800 m, a do Muzeum Narodowego około 400 m.
• Park jest wpisany do rejestru zabytków.