Barokowy zespół dworski z lat 1718-1730 w Świerznie, ze szachulcowym dworem, salą balową z polichromiami i parkiem z ogrodem francuskim.
Zespół dworski w Świerznie to barokowa rezydencja z pierwszej połowy XVIII wieku, zbudowana dla generała majora Bogusława Bodo von Flemminga. Założenie ma układ podkowy wokół dziedzińca, szachulcowy dwór, oficyny z salą balową, dwa ośmioboczne gołębniki i park z ogrodem w stylu francuskim. Według hasła Wikipedii sala balowa jest unikatem w skali Pomorza Zachodniego.
Świerzno przez wiele wieków należało do pomorskiej rodziny von Flemming. Obecny dwór powstał na zlecenie generała majora Bogusława Bodo von Flemminga, który w 1718 roku zawarł kontrakt z budowniczym Andreasem Haase ze Stargardu. Prace zakończono w stanie surowym w 1723 roku, salę balową wykończono w 1728, a drobne roboty trwały jeszcze do 1730 roku. W 1734 roku wieś przeszła w ręce rodziny Wartensleben, a w 1919 roku właścicielem został markiz Hahn.
Zespół wzniesiono w konstrukcji częściowo ryglowej, częściowo murowanej, w skromnym stylu barokowym nawiązującym do lokalnej tradycji. Hasło Wikipedii opisuje go jako rezydencję projektowaną w typie francuskim, między dziedzińcem a ogrodem. Dwór jest parterowy, podpiwniczony, z wysokim dachem mansardowym i trójosiowym, piętrowym ryzalitem pośrodku, którego narożniki ukształtowano na kształt ośmiobocznych wież. Dziedziniec od południa zamykają dwie oficyny, a od północy dwa dwukondygnacyjne gołębniki na planie ośmioboku z końca XVIII wieku.
W oficynie dworskiej mieści się dawna sala balowa zajmująca całą szerokość budynku. Zachowała się w niej empora dla orkiestry oraz barokowa polichromia na drewnianej fasecie stropu, przedstawiająca muzykantów, damy i aktorów commedii dell’arte. Nad salą umieszczono herb budowniczego z datą 1728. Wnętrze dworu ma układ zbliżony do pierwotnego, z dużym salonem z kominkiem.
W połowie XIX wieku przebudowano budynki wschodni i zachodni, dodając środkowe ryzality. W latach 1923-1925 zespół przebudowano tak gruntownie, że zyskał obecny wygląd; z tego czasu pochodzą malowidła w sali balowej. Ostatnim właścicielem Świerzna od 1936 do 1945 roku był baron von Rüxleben, który w latach 1937-1938 wyremontował część budynków i odrestaurował wystrój sali.
Po wojnie obiekt kilka lat użytkowały wojska radzieckie, a w latach 1952-1993 należał do Państwowego Gospodarstwa Rolnego. Remonty z lat 1975-1981 przerwano. W 1993 roku zespół przeszedł w ręce prywatne, a w 2004 roku nieruchomość nabyła spółka „Dwór Pomorski”, która rozpoczęła prace z myślą o centrum wypoczynkowo-rekreacyjnym.
Za dworem rozciąga się park z XVIII wieku z pozostałościami czterech stawów. Do dworu prowadzą aleje obsadzone kasztanowcami, a tuż za budynkami zachował się dość dobrze klasyczny ogród francuski z tego samego stulecia.
Zespół leży w zachodniej części wsi, na zachód od kościoła Świętej Trójcy. W odległości kilku kilometrów, w Stuchowie, stoi pałac w Stuchowie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się