Mury obronne w Gryficach

Mury obronne w Gryficach otaczały Stare Miasto owalną linią o długości około 650 metrów. Budowę rozpoczęto około 1300 roku, w miejscu dawnej palisady ziemno-drewnianej. Do dziś zachowały się fragmenty, które można obejść wzdłuż rzeki Regi i kilku ulic.

Jak wyglądały mury

Linia obwarowań miała od 200 do 350 metrów rozpiętości, a mury od 3 do 5 metrów wysokości. Grubość w niektórych miejscach wynosiła od 40 do 80 centymetrów. Budowano je z kamienia i cegły na zaprawie wapiennej lub cementowej, cegłę układano w wiązaniu wendyjskim. Od zewnątrz mur wzmacniały skarpy, a od wewnątrz biegły schody i hurdycje do obrony. W XVII wieku i w 1807 roku, podczas obrony miasta przed wojskami napoleońskimi, dodano wał ziemny.

Bramy i baszty

Mury łączyły bramy Wysoką, Reską i Kamienną oraz trzy baszty: Prochową, Młyńską i Mostową, a także sześć bastei. Własne karty mają m.in. Brama Wysoka, Brama Kamienna i Wieża Prochowa.

Co zachowało się dzisiaj

Fragmenty o pełnym profilu zachowały się między ulicami Wałową, Górską i Niepodległości. Odcinek od Bramy Wysokiej wzdłuż Regi do mostku dla pieszych i dalej do młyna przy ul. Murarskiej zachował się w części. Resztki, widoczne jeszcze kilkadziesiąt lat temu, zniknęły. W 2005 roku w ramach rewitalizacji odbudowano odcinek południowego muru od Bramy Wysokiej do Regi. Mury wpisano do rejestru zabytków w 1955 roku.

Praktycznie

• Mury biegły dawniej wzdłuż ulic Murarskiej, Klasztornej, Nadbrzeżnej, Leśnej, Górskiej i Wałowej. Obiekt jest plenerowy, godzin otwarcia nie ma.
• W pobliżu stoi kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.