Zamek Wedlów z XIV wieku w Tucznie, odbudowany po pożarze z 1947 roku w latach 1966-1976, dziś dom pracy twórczej z hotelem i restauracją.
Zamek w Tucznie stoi na stromym wzgórzu na przesmyku między Jeziorem Zamkowym a jeziorem Tuczno. Ród Wedlów władał nim ponad czterysta lat, a dziś w odbudowanych murach działa dom pracy twórczej z hotelem, restauracją i centrum konferencyjnym.
W X i XI wieku w tym miejscu istniała osada rybacka Pomorzan, a po włączeniu ziem w obręb Polski powstał tu gród obronny, strzegący traktu z Człopy do Mirosławca i Wałcza. W 1296 roku zdobył go Hasso von Wedel, protoplasta rodu Wedlów-Tuczyńskich, którzy byli właścicielami miasta i zamku w latach 1306-1739.
Murowany zamek zaczęli budować w 1338 roku Ludwik i Lamprecht von Wedel. Gotycka budowla miała plan trapezu o bokach 28, 35, 36 i 39 m, dziedziniec otoczony ceglanym murem do 7 m wysokości i część mieszkalną od wschodu. Cesarz Karol IV wymienił go w 1375 roku wśród dwunastu najsilniejszych zamków na wschód od Odry. Około 1400 roku zamek otoczono fosą o szerokości 25 m, a jej fragment zachował się od strony południowej.
W XV wieku zamek kilkakrotnie oblegali Krzyżacy. W 1409 roku Wedlowie obronili go, ale już we wrześniu musieli go poddać, a w rękach krzyżackich pozostał do 1411 roku. Ponownie zajęto go w 1436 roku, a w 1458 roku spalono. Tuczno wróciło do Polski po drugim pokoju toruńskim w 1466 roku.
W latach 1542-1581 z fundacji Stanisława I Wedla-Tuczyńskiego wzniesiono nowy renesansowy gmach z narożnymi basztami. W latach 1608-1631 Krzysztof II Wedel-Tuczyński dobudował skrzydła południowe i zachodnie, tak że zamek stał się rezydencją na planie podkowy. W XVII wieku zburzono północny mur kurtynowy i zamek ostatecznie stracił cechy obronne.
Po śmierci ostatnich Wedlów zamek przechodził kolejno w ręce kilku rodów i podupadał. W 1846 roku zbudowano nowe skrzydło zachodnie, a w 1903 roku opuszczoną budowlę częściowo zaadaptowano na szpital organizacji Caritas. W latach 1934-1937 na południowym stoku wzgórza wzniesiono żelbetowe schrony Wału Pomorskiego. W 1945 roku zamek został częściowo zniszczony, a w 1947 roku pożar zniszczył go całkowicie.
Ruiny odgruzowano w 1957 roku, a w latach 1959-1962 badania archeologiczne odsłoniły fragmenty gotyckiego zamku. W latach 1966-1976 zamek odbudowano w formach renesansowo-barokowych z początku XVIII wieku. Odtworzono wtedy m.in. dekorację sgraffitową skrzydła wschodniego oraz gotyckie i renesansowe piwnice.
Zamek otacza park krajobrazowy o powierzchni 4,5 ha, rozplanowany w drugiej połowie XIX wieku. Rośnie w nim stary drzewostan, a między drzewami widać ruiny wysadzonych bunkrów. W dolinie rzeczki Runicy, przy wzgórzu, stoi młyn zamkowy, którego obecny budynek pochodzi z 1887 roku.
Tuż obok, w odległości 100 m, stoi Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Tucznie.
Nad brzegiem pobliskiego jeziora Tuczno można zakończyć spacer po mieście.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się