Jezioro o powierzchni 12 km², dawna zatoka Zalewu Szczecińskiego, w większości w Wolińskim Parku Narodowym, z portami Lubin i Wapnica.
Wicko Wielkie to jezioro w północno-zachodniej Polsce, dawna zatoka północnej części Zalewu Szczecińskiego, oddzielona mieliznami i cieśninami delty wstecznej Świny. Ma powierzchnię 12 km², z czego około 95 proc. leży w obszarze Wolińskiego Parku Narodowego. Od południowego wschodu zamykają je Pagórki Lubińsko-Wapnickie.
Większa część zachodnia jeziora należy administracyjnie do Świnoujścia, a wschodnia do powiatu kamieńskiego, do gminy Międzyzdroje. Na wschodnim brzegu leżą dwa porty morskie: Lubin i Wapnica. W pobliżu północnej części jest śródlądowa przystań żeglarska Łunowo. Jeden z nich to Port Wapnica.
Na północnym brzegu, w rejonie przystani, prowadzi znakowany E9 Szlak Nadmorski im. dr. Czesława Piskorskiego na odcinku Świnoujście - Międzyzdroje. Około 200 m na wschód od przystani rośnie pomnik przyrody, około 500-letni „Dąb Wikingów” o obwodzie 650 cm.
Do połowy XVIII wieku główną drogą wodną do Szczecina była Piana. W latach 20. XVIII wieku Królestwo Prus negocjowało ze Szwedami w sprawie ceł pobieranych na Pianie i rozważało nową drogę wodną: przez Świnę, Dziwnę albo kanał z Wicka Wielkiego przez Wicko Małe do Bałtyku w rejonie Międzyzdrojów. Ostatecznie w latach 30. i 40. XVIII wieku wykorzystano Świnę. Polską nazwę wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując niemiecką Grosser Vietziger See.
W okolicy leży sąsiednie jezioro Wicko Małe, a w Wolińskim Parku Narodowym Muzeum Przyrodnicze.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się