Muzeum Narodowe i jego oddziały

Szczecińskie muzea zaczynają się od Muzeum Narodowego, największej instytucji kultury w województwie zachodniopomorskim, która według Wikipedii opiekuje się ponad 150 tysiącami obiektów. Placówkę utworzono 1 sierpnia 1945 roku jako polskie Muzeum Miejskie, a rangę muzeum narodowego otrzymała w 1970 roku. Poza siedzibą główną ma cztery oddziały w centrum miasta i wystawę w Gryficach, więc łatwo je zwiedzać po kolei podczas jednego spaceru.

Gmach główny stoi na Wałach Chrobrego i został zbudowany w latach 1908-1911 według projektu Wilhelma Meyera-Schwartau, a rejestr zabytków datuje całość na lata 1908-1913. Budynek nigdy nie został ukończony: pierwotny projekt zakładał czteroskrzydłowy gmach z dwoma dziedzińcami, a w 1913 roku otwarto mniej więcej połowę założenia. Ekspozycje stałe obejmują między innymi sztukę średniowieczną na Pomorzu, sztukę XVI i XVII wieku oraz szczecińską kolekcję Dohrnów. Wikipedia wymienia też wystawy afrykańskie, bo szczecińskie muzeum ma według niej największy w Polsce zbiór świadectw kultury materialnej krajów pozaeuropejskich.

Pozostałe oddziały to barokowy Pałac Sejmu Stanów Pomorskich przy ulicy Staromłyńskiej, w którym według strony muzeum mieści się Muzeum Tradycji Regionalnych, oraz Muzeum Sztuki Współczesnej w klasycystycznej dawnej komendanturze garnizonu twierdzy. Ten drugi oddział, według strony muzeum, opiera program na wystawach czasowych i kolekcji własnej oraz koordynuje międzynarodowy program Mare Articum z Bałtyckim Biennale Sztuki Współczesnej. Muzeum Historii Szczecina mieści się w gotyckim Ratuszu Staromiejskim, odbudowanym w latach 1972-1975, a jego wystawy stałe poświęcono historii i kulturze miasta.

Historia najnowsza i codzienność PRL

Centrum Dialogu Przełomy to oddział Muzeum Narodowego przy placu Solidarności, poświęcony dziejom Szczecina i Pomorza Zachodniego od włączenia miasta do Polski w 1945 roku po przemiany 1989 roku. Pawilon otwarto dla publiczności 25 stycznia 2016 roku, a jego większa część znajduje się pod ziemią. Według Wikipedii ekspozycja obejmuje między innymi granicę, migracje i Stocznię Szczecińską po 1945 roku, wydarzenia Grudnia 1970 i Stycznia 1971, Sierpień 1980 i stan wojenny oraz Sierpień 1988 i rok 1989. Plac Solidarności był jednym z miejsc demonstracji i walk w grudniu 1970 roku, a muzeum pisze o 16 osobach poległych w starciach z wojskiem i milicją. Budynek projektu Roberta Koniecznego zdobył w 2016 roku tytuł World Building of the Year podczas World Architecture Festival.

Inaczej o tym samym okresie opowiada Muzeum Szczecin w PRL, prywatne muzeum codzienności lat 1952-1989. Według strony muzeum eksponatów są tysiące, ułożone w strefy: mieszkanie, działka, gabinet działacza partyjnego, dzieciństwo, handel, sport i wypoczynek. Z kolei Podziemne Trasy Szczecina pod Dworcem Głównym to muzeum w poniemieckim schronie przeciwlotniczym z czasów II wojny światowej. Jeden bilet obejmuje według strony obiektu trzy trasy: „II wojna światowa”, „Zimna wojna” i „Selfie z PRL-em”.

Wojskowość i obronność pokazuje też Muzeum Techniki Wojskowej, tworzone społecznie przez fundację w bunkrze na Międzyodrzu-Wyspie Puckiej. Według strony fundacji zbiera ona pamiątki związane z wojskiem, obroną cywilną, milicją, Grudniem 1970, podziemiem solidarnościowym i PRL. Muzeum otwiera się w ogłaszanych terminach, więc przed wizytą trzeba sprawdzić stronę fundacji.

Technika, nauka i zabawa

Muzeum Techniki i Komunikacji mieści się w zabytkowej zajezdni tramwajowej przy ulicy Niemierzyńskiej. Według Wikipedii pokazuje kolekcję Stoewera, czyli wyroby szczecińskiej rodziny, która zaczynała od maszyn do szycia, a później zbudowała fabrykę samochodów. Są tam też motocykle Junak, skutery Osa, tramwaje i autobusy oraz Motoeksperymentarium z 15 interaktywnymi stanowiskami.

Morskie Centrum Nauki na Łasztowni to interaktywna wystawa o morzu w budynku wzorowanym na kadłubie statku, z planetarium i tarasem widokowym. A Be Happy Museum w centrum miasta to według strony muzeum miejsce z iluzjami optycznymi, basenami z kulkami i strefami gier, w którym eksponaty wolno dotykać. Bilety, godziny i aktualne wystawy każda z tych instytucji podaje na własnej stronie.