Stargard dobrze nadaje się na jednodniowy spacer, a przy spokojnym tempie na weekend. Stare Miasto jest zwarte, mury, baszty i muzea dzielą kilkadziesiąt do kilkuset metrów, a park biegnie wzdłuż obwarowań. Poniżej trasa w kolejności, w jakiej łatwo ją przejść: Rynek, ulice z muzeami, baszty przy Bramie Pyrzyckiej, parki i na koniec miejsca na gorszą pogodę.

Rynek i okolica

Rynek Staromiejski jest centrum miasta od połowy XIII wieku. Wschodnią pierzeję tworzą ratusz z końca XIV wieku, odbudowany w latach 1948-1961, i barokowy odwach. Za kolegiatą, przy ulicy Kazimierza Wielkiego, stoi Dom Protzena, gotycka kamienica z pierwszej połowy XV wieku ze szczytem z blendami. Dziś mieści szkołę muzyczną, więc ogląda się go z zewnątrz.

Wnętrza odwachu i sąsiednich kamieniczek zajmuje Muzeum Archeologiczno-Historyczne, które prowadzi też wystawę w Bastei przy murach. Według hasła Wikipedii pierwsze muzeum w mieście, Heimatmuseum, działało od 1908 roku, a większość jego zbiorów wywieziono w 1945 roku do Greifswaldu.

Arsenał i spichlerz

W południowej części Starego Miasta stoją dwa budynki gospodarcze z czasów, gdy Stargard był miastem kupców i garnizonem. Arsenał powstał około 1500 roku i według Wikipedii jest unikatem na Pomorzu, bo w żadnym innym mieście nie zachowała się budowla o podobnym przeznaczeniu. Dziś mieści Archiwum Państwowe. Spichlerz z 1685 roku stoi nad Młynówką i według Wikipedii jest najstarszym z czterech zachowanych spichlerzy tego typu na Pomorzu Zachodnim. Zboże płynęło stąd Iną dalej, do Inoujścia.

Mury, Brama Pyrzycka i baszty

Najlepiej zobaczyć mury obronne w ciągu jednego spaceru. Zachowana długość przekracza kilometr, a w 2010 roku mury razem z kolegiatą uznano za pomnik historii. Najstarsze odcinki z kamieni polnych, do 6 metrów wysokości, widać przy Bramie Pyrzyckiej. Ceglana nadbudowa bramy pochodzi z 1439 roku.

Obok stoi Basteja, zbudowana w XVI wieku do obrony przy użyciu broni palnej. Według opisu obiektu to jedyna w całości zachowana z trzech takich budowli w mieście. Od 2013 roku działa w niej multimedialna wystawa o historii Stargardu do lat dwudziestych XX wieku. Przy niej wznosi się 31-metrowa Baszta Tkaczy, zwana też Lodową, bo od XVIII wieku w dawnym lochu magazynowano lód.

Dalej, przy skrzyżowaniu ulic Warownej i Łokietka, stoi Baszta Morze Czerwone z XIV wieku, wysoka na 34 m, z trzema tarasami widokowymi. Skąd nazwa, nie wiadomo na pewno. Podania mówią o krwi z wojny trzydziestoletniej albo o skazańcach zrzucanych ze szczytu, a hasło Wikipedii uznaje za bardziej prawdopodobne pochodzenie od rdzawych mokradeł, które były tu przed budową baszty.

Parki wzdłuż obwarowań

Park Bolesława Chrobrego okala Stare Miasto od północy i zachodu i powstał na dawnych wałach ziemnych. Główna aleja Słowicza biegnie po dawnym wale. W parku stoi ceglana wieża ciśnień z lat 1896-1897, według Wikipedii wysoka na 65 m, z zielonym hełmem i zdobieniami nawiązującymi do Baszty Morze Czerwone.

Na północnym wschodzie, nad Iną, leży Park Zamkowy: 2,61 ha na terenie dawnego grodziska, czyli najstarszej części miasta. Tuż za nim stoi Baszta Białogłówka, z którą wiąże się legenda o kobietach broniących miasta. Legenda głosi, że wylały one na napastników gotowaną smołę. Stąd blisko do Bramy Wałowej.

Na gorszą pogodę

Stargardzkie Centrum Nauki Filary mieści się w odnowionej kamienicy przy ulicy Chrobrego. Według strony centrum wystawa ma trzy części: historyczną, naukową z ponad 55 interaktywnymi eksponatami i poświęconą technologiom. Dobrze nadaje się jako przerwa w spacerze po murach, zwłaszcza z dziećmi.