Prośba o zgodę z 1818 roku i pierwsze plany

Według Wikipedii pierwsze wzmianki o latarni w Jarosławcu pochodzą z 1818 roku, kiedy pisano o konieczności jej budowy. Wniosek o pozwolenie skierowano do ministerstwa 11 czerwca 1818 roku, ale światło rozbłysło dopiero po dwudziestu latach. W lutym 1820 roku inspektor budowlany ze Słupska przedłożył pierwsze plany, które nie zostały zrealizowane. Następne przedstawiono w maju 1827 roku, a w październiku analizowała je specjalna komisja przy ministerstwie w Berlinie. W jej składzie był Fryderyk Schikel, budowniczy latarni w Arkonie.

Wieża, której nigdy nie zapalono

Budowę rozpoczęto w 1829 roku, 380 metrów od brzegu. Roboty zlecono mistrzowi murarskiemu ze Sławna, a stalową konstrukcję lampy wykonał mistrz kowalski Karol Winneg z Koszalina. Szyby do oszklenia kopuły dostarczyła manufaktura Schickler & Splittgerber, ta sama, która robiła zamówienia dla latarń na Helu i w Nowym Porcie. Wieżę na planie koła, z czerwonej i glazurowanej cegły, ukończono w 1832 roku.

Okazało się jednak, że latarnia jest za niska. Od północnego zachodu zasłaniały ją drzewa i dachy domów, a od wschodu świerkowy las. Mieszkańcy sprzeciwiali się wycince lasu, a podwyższenie wieży uniemożliwiały słabe mury. W 1835 roku zdecydowano więc o budowie nowej latarni. Starą powiększono i przeznaczono na mieszkania dla latarników.

Druga wieża i jej światło

Nowa latarnia to okrągła wieża z czerwonej cegły, podzielona gzymsami na cztery kondygnacje, o wysokości 33,3 m. Po raz pierwszy zapalono w niej światło 1 lipca 1838 roku. Świeciło piętnaście lamp Arganda zasilanych olejem rzepakowym, z parabolicznymi zwierciadłami przeniesionymi ze starej latarni; zasięg wynosił 16 mil morskich, z wysokości 50,2 m n.p.m. W 1878 roku lampy Arganda zastąpiono soczewką Fresnela, a w 1912 roku włączono zasilanie elektryczne.

Wikipedia wspomina też o przebudowie latarni w 1902 roku, bez szczegółów. Serwis latarnie.pl opisuje wieżę jako trzydziestometrową, natomiast dane techniczne w Wikipedii mówią o 33,3 m.

Po wojnie: lampa AGA z 1975 roku

Według Wikipedii w czasie działań wojennych latarnia została uszkodzona, a służbę nautyczną rozpoczęła w 1946 roku. W 1975 roku zmodernizowano urządzenia optyczne i zainstalowano lampę obrotową AGA PRB-21. Według tego samego hasła działa ona do dziś: składa się z czterech paneli po sześć żarówek o mocy 600 W każda i daje światło na odległość 23 mil morskich. Światło jest błyskowe grupowe, z okresem 9 sekund.

W 1993 roku latarnię wpisano do rejestru zabytków. W 1996 roku przeprowadzono generalny remont, w którym uzupełniono braki cegieł w gzymsach i ścianach oraz zabezpieczono budowlę przed wodą i solą. Do końca marca 2020 roku latarnię administrował Urząd Morski w Słupsku, od 1 kwietnia 2020 roku robi to Urząd Morski w Szczecinie. Według Wikipedii jest dozorowana i udostępniona do zwiedzania, a z jej szczytu widać panoramę wsi i okolicy. Zasady wejścia trzeba sprawdzić u zarządcy.

Niedaleko latarni działa Muzeum Bursztynu w Jarosławcu, więc oba miejsca łatwo połączyć w jednym spacerze po miejscowości.