Średniowieczna brama miejska z kamienną podstawą z XIII wieku i ceglaną nadbudową z 1439 roku, część murów obronnych uznanych za pomnik historii.
Brama Pyrzycka w Stargardzie to jedna z czterech średniowiecznych bram wjazdowych do miasta, które przetrwały do dziś. Stoi przy ul. Mieszka I i razem z kolegiatą Mariacką oraz pozostałymi murami obronnymi została uznana za pomnik historii.
Początki bramy wiążą się z budową murów miejskich pod koniec XIII wieku, a do tego czasu należy kamienna część o wysokości 6 metrów. Ceglana nadbudowa, z trzema kondygnacjami nad przejazdem, jest nieco młodsza i pochodzi z 1439 roku. Rejestr zabytków datuje obiekt na XIII wiek.
Aby wejść do średniowiecznego miasta, trzeba było pod okiem straży przejść bramę przednią złożoną z dwóch niskich, połączonych baszt, następnie murowany tunel zwany gardzielą, most zwodzony nad fosą i bramę wewnętrzną zamykaną broną. Dwuczłonowe przedbramie przebudowano po pożarze w 1666 roku, a pod koniec XIX wieku ostatecznie rozebrano.
Podstawa bramy ma kształt kwadratu o boku 11 metrów i jest zbudowana z kamieni polnych, a trzy wyższe kondygnacje są ceglane. Zwieńczenie tworzą dwa szczyty połączone dachem siodłowym, a przejazd ma kształt ostrołuku, zamykany od zewnątrz ciężko okutą broną, po której zachowała się szczelina spustowa. Na trzecim piętrze mieści się ganek obronny ze strzelnicami. Elewacje rozczłonkowują rzędy blend, ostrołukowych, kolistych i półkolistych, a części szczytowe zdobią boczne blendy w kształcie tarcz.
W latach pięćdziesiątych XX wieku bramę odnowiono i przejściowo mieściło się w niej Stargardzkie Muzeum Miejskie, potem Miejski Oddział PTTK. Ostatni gruntowny remont przeprowadzono w latach 1991-1993. Dziś obiekt administruje Muzeum Archeologiczno-Historyczne w Stargardzie, które prowadzi tu działalność edukacyjną: lekcje i warsztaty muzealne.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się