Gotycka baszta z drugiej połowy XIV wieku o wysokości 34 m, z trzema tarasami, część murów obronnych Stargardu wpisanych na listę pomników historii.
Baszta Morze Czerwone to gotycka baszta z drugiej połowy XIV wieku, część obwarowań Stargardu. Stoi na Starym Mieście, przy skrzyżowaniu ulic Warownej i Władysława Łokietka, i ma 34 m wysokości. Według hasła Wikipedii należała do szczytowych osiągnięć średniowiecznej architektury obronnej na Pomorzu. Razem z kolegiatą Mariacką i pozostałymi murami jest pomnikiem historii od 17 września 2010 roku.
Podania wiążą nazwę z wojną trzydziestoletnią, kiedy w pobliżu miały rozegrać się walki, powodujące rozlew morza krwi. Inne legendy mówią o zrzucaniu skazańców ze szczytu wieży, po których zostawały czerwone ślady. Bardziej prawdopodobne jest pochodzenie nazwy od rdzawych mokradeł, które istniały w tej okolicy jeszcze przed budową baszty.
Baszta wspiera się na prostokątnym kamiennym cokole o wymiarach 8 na 9 m. Jej środkowy trzon jest ceglanym cylindrem z cegły w wiązaniu polskim, ozdobionym rombami z glazurowanej cegły. Ma trzy tarasy widokowe, z których dwa górne wieńczy krenelaż, a całość zamyka ceglany, ośmioboczny ostrosłup. Wnętrze tworzy osiem poziomów połączonych schodami, które zastąpiły dawne drabiny. Na każdym poziomie są szczeliny do obserwacji i ostrzału, rozstawione na elewacji w szachownicę.
W podstawie mieścił się loch więzienny, którego kształt widać w przejściu przebitym w 1860 roku przez czworoboczną podstawę. Od strony zachodniej, na wysokości murów, była platforma do ustawiania armat.
Wejście prowadzi na poziomie pierwszego piętra od wewnętrznej strony obwarowań i według hasła Wikipedii jest udostępniane turystom w okresie letnim. Terminy i godziny trzeba sprawdzić przed wizytą w informacji turystycznej w Stargardzie.
W pobliżu stoi Brama Pyrzycka.
Niedaleko znajduje się kościół św. Jana.
Około 400 m dalej wznosi się kolegiata Najświętszej Marii Panny Królowej Świata.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się