Cmentarz wojskowy przy ulicy św. Wojciecha w Szczecinie

Cmentarz wojskowy przy ulicy św. Wojciecha w Szczecinie był pierwszym w mieście cmentarzem wojskowym. Dziś jego teren to skwer na placu gen. Władysława Andersa, a o dawnym przeznaczeniu przypomina jeden głaz.

Dzieje cmentarza

Cmentarz powstał około 1750 roku i zajmował teren między dzisiejszymi ulicami św. Wojciecha, placem Zwycięstwa i ulicą Stanisława Więckowskiego. Pochowano na nim między innymi pruskiego marszałka polnego Friedricha von Wrangla, zmarłego w 1877 roku w Berlinie, oraz 104 francuskich jeńców z wojny prusko-francuskiej. Dla pochówków zamknięto go w 1900 roku, a jego teren zmniejszono pod budowę nowej drogi i kamienicy. W 1913 roku ciała z 577 grobów ekshumowano i przeniesiono na starszą część cmentarza, bo teren przeznaczono pod kościół garnizonowy, późniejszy kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa.

Po 1945 roku

Po II wojnie światowej teren splantowano i przekształcono w skwer miejski, bez ekshumacji. Jedyną pozostałością jest głaz ustawiony na skwerze, który pochodzi z nagrobka jeńców francuskich. W południowej części skweru, na tyłach kościoła, znajduje się niewielkie wzniesienie, w którym kryje się schron przeciwlotniczy zbudowany po 1939 roku.

Praktycznie

• Położenie: plac gen. Władysława Andersa w centrum Szczecina, przy ul. św. Wojciecha.
• Teren jest ogólnodostępnym skwerem. Cmentarza jako takiego nie ma, zachował się głaz upamiętniający jeńców.
• W okolicy, w odległości około 300 m, stoi Brama Portowa.