Kamienica Augusta Mintza w Szczecinie

Kamienica Augusta Mintza stoi na narożniku alei Papieża Jana Pawła II i ulicy Śląskiej, tuż przy placu Grunwaldzkim. To przykład przedwojennej eklektycznej zabudowy placu, a na parterze mieści się apteka z zachowanym wyposażeniem sprzed ponad stu lat.

Budynek z 1898 roku

Projekt wykonał Georg Sonnenstuhl, a prace budowlane przeprowadzono około 1898 roku dla Augusta Mintza. Kamienica ma pięć kondygnacji, z których ostatnia ukryta jest w dachu. Front zwrócony ku placowi tworzy ryzalit obejmujący cztery środkowe osie, a skrzydła boczne mają po trzynaście osi. Na wysokości pierwszego i drugiego piętra elewację akcentują wykusze, między nimi i nad nimi są balkony.

Parter pokryto kamiennymi płytami i otwarto dużymi witrynami z łukowatymi nadprożami. W szczycie ryzalitu, między puttami, umieszczono herb z cyrklem i węgielnicą oraz napis „A. D. 1898”. Część dawnych ozdób nie przetrwała: brakuje szczytów, rzeźb we wnękach ryzalitu i lukarn poddasza, które zniknęły w czasie wojny lub po niej.

Apteka

W 1900 roku lokal od strony placu zajęła apteka. Jej najważniejszym pomieszczeniem jest izba ekspedycyjna: ściany i sufit wykończono drewnianą boazerią, a przy ścianach stoi zdobiony roślinnymi motywami regał z zegarem i lustrzanymi tylnymi ściankami. W 1928 roku między witrynami w ryzalicie zamontowano zegar, którego mechanizmem steruje drugi zegar umieszczony na tyłach apteki. Po wojnie w tym samym lokalu otwarto nową aptekę, a większość przedwojennego wyposażenia zachowała się do dziś.

Kamienicę wpisano do rejestru zabytków w 1977 roku, a samo wnętrze apteki wpisano do rejestru już w 1976 roku.

Praktycznie

• Adres: aleja Papieża Jana Pawła II 42, narożnik z ulicą Śląską, Centrum.
• Budynek ogląda się z zewnątrz. Do wnętrza apteki wchodzi się jak do każdej czynnej apteki, w godzinach jej pracy.
• Do placu Grunwaldzkiego jest kilkanaście metrów.
• Do Filharmonii idzie się kilkaset metrów.