Gotycki kościół z drugiej połowy XIII wieku, spalony w 1945 roku i odbudowany w latach 1958-1966.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pyrzycach to gotycka, ceglana świątynia parafii św. Ottona, wzniesiona w drugiej połowie XIII wieku i później przebudowywana. Stoi przy ulicy 1 Maja i jest wpisany do rejestru zabytków. W 1945 roku spłonął, a w latach 1958-1966 został odbudowany.
W pierwszej połowie XIV wieku kościół rozbudowano do pseudobazyliki o czterech przęsłach i trzech nawach, z prezbiterium zamkniętym pięciobocznie. W XV wieku dobudowano obejście prezbiterium i kaplice obok wieży. Budowla wielokrotnie ulegała pożarom i była odbudowywana. Podczas walk o miasto w 1945 roku została spalona, sklepienia się zawaliły, a ocalały mury korpusu i dolne partie wieży zachodniej. Zrujnowany kościół przekazano parafii 24 stycznia 1958 roku. Pierwotnie nosił wezwanie św. Maurycego, a obecne otrzymał w 1961 roku z decyzji prymasa Stefana Wyszyńskiego.
Elewacje naw dzielą ostrołukowe okna, portale i przypory, a otwory ujęto w rozglifione obramienia z kształtek ceramicznych. Wieża ma hełm namiotowy i ostrołukowe blendy na kilku kondygnacjach, a na najwyższej, bez okien, tarcze zegarowe. Wnętrze ma układ pseudobazyliki z prezbiterium otoczonym ambitem.
Z dawnego wyposażenia nic się nie zachowało. Najcenniejszy jest tryptyk w podwieżowej Kaplicy Wieczystej Adoracji: w części środkowej relief Ostatniej Wieczerzy, na skrzydłach cztery barokowe obrazy. Kościół ma dwoje organów. Główne zbudowała w 1963 roku firma Eberharda Walckera z Ludwigsburga dla berlińskiego kościoła, a w 2023 roku sprowadzono je do Pyrzyc. Boczne złożono po wojnie z elementów kilku okolicznych kościołów. W pobliżu stoi kaplica św. Ducha.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się