Późnogotycki kościół w Pęzinie ufundowany w połowie XVI wieku przez Maćka III z rodu Borków, z rodową kryptą pod nawą.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Pęzinie, późnogotycki, zbudowano w połowie XVI wieku z fundacji ówczesnego właściciela wsi, Maćka III z rodu Borków, zmarłego w 1566 roku. Mury z kamieni narzutowych stoją na planie prostokąta, a prezbiterium zamyka prosta ściana, ozdobiona blendami na szczycie.
W ścianie wschodniej są dwa okna z witrażami z 1893 roku, przedstawiającymi Zmartwychwstanie i Narodzenie Jezusa. Drewniana wieża spłonęła od uderzenia pioruna w 1902 roku. W 1906 roku postawiono kamienno-ceglaną, według projektu architekta Denekego ze Stargardu.
Pod kościołem są podziemia, w których chowano właścicieli Pęzina z rodów Borków, Wituckich, Hirschfeldów i Puttkamerów. Wewnątrz empora nad wejściem ma szesnaście malowideł ze świętymi, a w prezbiterium stoi XVIII-wieczny, barokowy ołtarz z herbami fundatorów. Zachowały się cztery epitafia, cztery tablice pamiątkowe i dwie płyty nagrobne.
W Pęzinie stoi też zamek w Pęzinie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się