Neogotycki pałac na planie litery L w Podwilczu (gm. Białogard), przebudowany w latach 1890-1895, w rejestrze zabytków od 1954 roku, w otoczeniu zabytkowego parku.
Pałac w Podwilczu, wsi w gminie Białogard, to neogotycka rezydencja przebudowana w latach 1890-1895 na dawnych fundamentach. Wchodzi w skład zespołu pałacowego i jest wpisany do rejestru zabytków od 27 lipca 1954 roku. Od 1987 roku pałac ma prywatnego właściciela, więc zasady wstępu na teren trzeba sprawdzić przed wyjazdem.
Podewilsowie, od których wieś wzięła nazwę, mieli tu swoje rodowe gniazdo. Wieś wymieniono po raz pierwszy w drugiej połowie XIV wieku, a początki budowli sięgają najprawdopodobniej tego czasu. W 1890 roku Max von Hewald kupił wieś i rozpoczął modernizację pałacu w stylu neogotyckim, którą ukończono w 1895 roku. Wtedy też wzniesiono nowe zabudowania gospodarcze folwarku. Od 1908 roku właścicielami byli von Holtzendorffowie, a ich herb z trzema pawimi piórami i rogami bawołu zdobi frontową ścianę nad biforium.
W 1945 roku obiekt zajęło wojsko, a pałac upaństwowiono wraz z majątkiem. Od 1954 roku mieścił dom dziecka. Pod koniec lat 60. korzystały z niego wojska obrony terytorialnej, a od 1972 roku zakłady górnicze z Polkowic, które urządziły tu kolonie letnie. W 1981 roku majątek przejął Urząd Gminy w Białogardzie, a w 1987 roku kupiła go osoba prywatna.
Pałac ma plan w kształcie litery L i fasadę zwróconą na wschód. Składa się ze skrzydła głównego, reprezentacyjnego, i bocznego, gospodarczego, ustawionych względem siebie pod kątem prostym. Korpus główny ma ganek z wejściem na osi, łukowaty fronton w schodkowym szczycie i małą czworoboczną wieżyczkę w narożniku południowo-wschodnim. Do elewacji południowej dostawiono werandę. Skrzydło boczne ma od północy półokrągłą wieżę zwieńczoną sześciopołaciowym dachem ostrosłupowym. Oba skrzydła są dwukondygnacyjne, z częściowo mieszkalnym poddaszem, a cały budynek jest podpiwniczony. Kubatura wynosi około 8000 m³.
Do pałacu przylega park z początku XIX wieku o powierzchni 21,77 ha, uchodzący za największy i najciekawszy w gminie. Tworzą go stawy, wzgórze widokowe, cmentarz rodowy oraz zabudowania pałacu, wozowni, domu służby, lodowni i gorzelni. Rosną w nim głównie buki, graby i dęby szypułkowe, a także daglezje, olsze, jesiony i klony. W sąsiedztwie pałacu są jodły i cyprysiki groszkowe, w północnej części grupa dębów czerwonych. W parku stwierdzono trzy drzewa pomniki przyrody: dwa buki i jedną jodłę. Najwyższym drzewem jest daglezja o wysokości 42 m.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się