Najstarsza część Szczecina nad Odrą: zamek, katedra i ratusz wśród powojennej zabudowy oraz odbudowywane od lat 90. Podzamcze.
Stare Miasto to najstarsza część Szczecina, położona nad Odrą: dziś osiedle administracyjne i jednocześnie historyczne jądro miasta. Przed 1945 rokiem nazywano je Altstadt. Po wojnie dzielnica straciła większość zabytkowej zabudowy, ale przetrwały jej najważniejsze budowle, a w latach 90. zaczęto odbudowę Podzamcza u stóp zamku.
Bombardowania z lat 40. XX wieku zniszczyły według hasła Wikipedii od około 80 do niemal 90 procent zabytkowej dzielnicy. Do najcenniejszych zachowanych obiektów hasło zalicza bazylikę archikatedralną św. Jakuba z XIV i XV wieku, Zamek Książąt Pomorskich z 1346 roku, Ratusz Staromiejski z XV wieku, przebudowany w XVII wieku, oraz Kamienicę Loitzów z 1547 roku. Zachowały się też fragmenty obwarowań: Baszta Panieńska (zwana Basztą Siedmiu Płaszczy) z XIV wieku i Brama Królewska z 1727 roku.
Odbudowy w duchu Warszawy i Gdańska nie podjęto, bo zniszczona zabudowa pochodziła w większości z XIX wieku i nie uważano jej wtedy za wartościową. Rekonstrukcji poddano tylko nieliczne obiekty, jak Stary Ratusz. W latach 50. opracowano koncepcję nowej zabudowy, a bloki mieszkalne wypełniły większość parcel, co zmieniło dzielnicę z handlowo-usługowo-mieszkalnej, związanej z Odrą, w osiedle bloków z zielonymi podwórkami.
W latach 80. ogłoszono konkurs na zagospodarowanie Podzamcza, dolnej części Starego Miasta nad Odrą. Realizowano projekt, który zajął drugie miejsce, autorstwa prof. Stanisława Latoura. W 1994 roku rozpoczęto ponowną zabudowę, na ogół w nowoczesnym stylu, bez odtwarzania wyglądu kamienic, ale z zachowaniem historycznej siatki ulic i podziału parcelacyjnego. Pierwszą kamienicę ukończono w 1996 roku. Część wyglądu sprzed 1939 roku odzyskał Rynek Sienny, któremu brakuje jednej pierzei, zajętej przez budynki z okresu PRL.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się