Stare Miasto w Stargardzie otacza pas zieleni, który powstał na dawnych wałach i przy murach obronnych. Do tego dochodzą parki dalej od centrum, na terenach po dawnych cmentarzach i na Zarzeczu. Wszystkie są niewielkie i można je obejść pieszo, najlepiej łącząc spacer z oglądaniem średniowiecznych bram i baszt.

Plantami wokół Starego Miasta

Według Wikipedii stargardzkie planty tworzą cztery sąsiadujące ze sobą parki: Chrobrego, Piastowski, Popiela i Jagielloński, a do nich przylega Park Zamkowy. Idąc od północy i zachodu, zaczyna się od Parku Bolesława Chrobrego. Wikipedia opisuje go jako najstarszy i największy obszar zieleni miejskiej w Stargardzie. Powstał na dawnych wałach ziemnych zagospodarowanych w XVIII wieku, a granicę parku wyznacza obrys murów obronnych. Bastion Szubieniczy i większość wałów obniżono i obsadzono drzewami, a pierwotne rozmiary zachował tylko Bastion Świętojański. W latach 1995-2000 park zrewitalizowano. Przez całą jego długość biegnie aleja Słowicza, wytyczona na dawnym wale. W parku lub tuż przy nim stoi Baszta Morze Czerwone, a od strony Starego Miasta widać też Bramę Pyrzycką.

Park Piastowski leży w zachodniej części Starego Miasta, przy Bramie Pyrzyckiej. Według Wikipedii to najmniejszy ze stargardzkich parków, ma 0,59 ha. Stoi w nim pomnik z okazji 100. rocznicy powstania PTTK. Tuż obok jest Baszta Tkaczy, więc park łatwo włączyć w spacer wzdłuż obwarowań.

Na południu, nad rzeką Iną, rozciąga się Park Popiela o powierzchni 1,56 ha. Wikipedia podaje, że rośnie w nim 32 gatunki drzew w wieku od 100 do 200 lat, a przy baszcie Lodowej stoi zespół 15 platanów klonolistnych. Dalej na wschód leży Park Jagielloński, 4,4 ha, najniżej położony park miasta, na wysokości 19-20 m n.p.m. Są w nim dwa pomniki przyrody, dąb szypułkowy i wierzba biała, oraz zbiorniki wodne, w których według Wikipedii żyją między innymi troć, leszcz i szczupak.

Park Zamkowy na dawnym grodzisku

Park Zamkowy zajmuje 2,61 ha w północno-wschodniej części Starego Miasta, nad Iną. Według Wikipedii leży na terenie dawnego grodziska, czyli najstarszej części miasta. Rośnie w nim 27 gatunków drzew i krzewów, najliczniej młodnik topoli Maksymowicza. W najwyższym punkcie, tuż za basztą Białogłówką, stoi pomnik postawiony z okazji 50. rocznicy powstania stargardzkiego oddziału PTTK. Niedaleko stąd jest Brama Młyńska, więc to naturalny koniec lub początek spaceru po plantach.

Parki dalej od murów

Park 3 Maja ma 4,64 ha i leży w centralnej części miasta, między ulicami Skarbową, Bogusława IV, ks. Barnima I i Wyszyńskiego. Według Wikipedii dawniej nazywał się Park 1 Maja, a jeszcze wcześniej Goethe-Park. Powstał na terenie dawnego cmentarza, a rosną w nim dęby, lipy, wiązy, jesiony i buki.

Park Stefana Batorego to według Wikipedii drugi co do wielkości park miasta, ma 7 ha i leży w rozwidleniu ulic Kościuszki i Spokojnej. Zajmuje teren dawnego cmentarza ewangelickiego Neuer Friedhof, założonego w połowie XIX wieku. Po wojnie cmentarz niszczał, a w 1970 roku teren zagospodarowano na park. W latach 90. odtworzono dawny układ ścieżek, a w 2008 roku zamontowano lampy. Przy bramie głównej sąsiedniego Starego Cmentarza zachował się jedyny niemiecki nagrobek, w formie głazu narzutowego.

Najmłodszy z parków to Park Panorama na Zarzeczu, między ul. Grunwaldzką i Na Grobli. Według Wikipedii zagospodarowano go jako ostatni: w latach 1996-2000 wytyczono ścieżki, zrobiono nasadzenia, zbudowano plac zabaw i ustawiono ławki. Od Starego Miasta dzieli go niecały kilometr, a po drodze mija się Dom Strzelecki i Bramę Młyńską.

Jak to połączyć

Najprościej zacząć przy Bramie Pyrzyckiej, przejść plantami na południe do Parku Popiela, a potem nad Iną do Parku Jagiellońskiego i Zamkowego. Park Batorego i Park 3 Maja wymagają krótkiego dojścia z centrum. Wszystkie opisane parki są według źródeł ogólnodostępnymi terenami zieleni.